i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Uden
Tags:

Udense melkkan voor Canadese generaal als dank voor bevrijding

vertelde op 25 september 2018 om 16:45 uur

Al in de Eerste Wereldoorlog vecht de jonge Canadees Henry Crerar in menig Franse veldslag. We kennen hem vooral als generaal en bevelhebber van het Eerste Canadese Leger tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een belangrijk strateeg voor de bevrijding van Brabant, die dit deels vanuit Uden aanstuurde.

Generaal Crerar en burgemeester Van Kemenade in Uden, 1948

Crerar wordt in 1941 lid van het Canadese hoofdkwartier in Engeland en krijgt daarmee het commando over de Tweede Canadese Divisie. Binnen twee jaar is hij bevelhebber van het Eerste Canadese Leger. De Canadese generaal neemt deel aan de invasie van Normandië en de Westeuropese veldtocht in 1944. Hij leidt de operaties aan de Scheldemond, waardoor de Duitsers Antwerpen moeten opgeven. Als de Duitsers in de tweede helft van december 1944 met een wanhoopsoffensief proberen door de geallieerde linies te breken, het zogeheten Ardennenoffensief, betrekken Canadese troepen stellingen om dit te voorkomen. Uden is één van de plaatsen van waaruit Crerar de operaties leidt.

...het verhaal gaat verder onder deze afbeeldingen...

links neemt generaal Crerar de melkkan in ontvangst, hierboven deel uit de bijbehorende speech van Van Kemenade

Als Juliana in 1948 als koningin wordt ingehuldigd, is Crerar aanwezig als bijzonder afgezant van de Canadese regering. Dat bezoek grijpt hij aan om terug te keren naar een aantal bijzondere plaatsen in Nederland. Zo komt hij ook terug naar zijn oude hoofdkwartier in Uden. De oorlogsheld wordt ontvangen door burgemeester G. van Kemenade, die hem een ‘fraaie koperen melkkan van typisch Brabants model’ aanbiedt. Crerar bedankt de burgemeester voor deze gift maar ook voor ‘de gastvrijheid die zijn troepen destijds in Uden hebben genoten’, zo lezen we in Trouw uit 13 maart 1948.

...het verhaal gaat verder onder deze afbeeldingen...

Bloemen voor het Canadese bezoek, overhandigd door Rob van Kemenade, jongste zoon van de burgemeester. Hierboven de krant bij het afscheid van de Udense burgervader

Uit de speech die Frank Langezaal (kleinzoon van Van Kemenade) ons toestuurde, weten we dat de burgemeester hoopte dat deze melkkan - ‘geheel met de hand geslagen door een Udensen vakman’ – een mooi plekje zou krijgen in de Canadese woning van het echtpaar Crerar. Het bezoek van de generaal is vast een belangrijk moment geweest in de lange tijd dat Van Kemenade burgemeester van Uden was. In 1946 begint hij als burgemeester in Uden om daar in oktober 1964 afscheid te nemen, wegens het bereiken van zijn pensioengerechtigde leeftijd. Als burgemeester staat hij bekend als de grote aanjager van de snelle industrialisatie van Uden, om daarmee de werkloosheid te lijf te gaan.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (11)

Frank zei op 26 september 2018 om 21:12 uur

Marilou, mooi verhaal, ik heb er niks aan toe te voegen. Leuke krant van mijn opa, die heb ik ook. Als jullie nog wat vragen hebben probeer ik die te beantwoorden Groet Frank Langezaal

Rini de Groot. zei op 26 september 2018 om 22:06 uur

Zo zie je na 67 jaar je oude klasgenoot Rob van Kemenade terug, graag zou ik hem nog willen spreken voor tekst van m'n verhalen.

Rob van Kemenade zei op 26 september 2018 om 22:43 uur

Mijn dank aan Marilou. Interessant. Ik ben immers dat ventje dat de bloemen aanbied. Ik had er foto's van maar niet deze.

Ik groet Rini de Groot die mij heeft 'teruggevonden'. 79 - 67 = 12. Zaten we dan in de 6e bij Klösters? Vertel me over je verhalen.

Rob van Kemenade zei op 26 september 2018 om 22:46 uur

....aanbiedt

Rini de Groot. zei op 26 september 2018 om 23:22 uur

Hoy Rob.
Vergeten was ik je zeker niet. Ja in 1951 in de 6e bij Mister Klösters, ging ik naar de LTS. van Uden.
Een van de 225 verhalen voor www.bhic.nl/uden meesttijds over Uden. Schooljeugd zoals: Puntenkaart, zonder natuurkennis.
Teleurstellende beroepskeuze eindigde met een zegen.
En De schrijvende dorpsmister van Uden.
Maar waar ik heel benieuwd naar ben is, aanvullende herinneringen voor het verhaal.’Stoomreis naar zee.’
Heb het schrijven na deze zomer weer opgepakt.
Hoor graag over je. Ik ben niet meer, het verlegen jongetje van destijds !!
De verhalen zijn van max. 500 woorden bij een gesprek is een zandloper verijst.

Rob van Kemenade zei op 27 september 2018 om 10:35 uur

Rini, wie was jij op de foto van de 6e klas met Pastoor De Louw op de voorgrond en hr. Klösters rechts achter? Als je deze foto van 15 juli 1951 niet meer hebt stuur ik hem. Ik sta op de voorlaatste rij, derde van links gerekend (klein mannetje).
Ik zal kijken naar de verhalen, maar ik zal weinig kunnen bijdragen ben ik bang.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 27 september 2018 om 11:04 uur

Wat leuk dat dit verhaal deze contacten nieuw leven inblaast! (En dank voor jullie aardige woorden ;)

Rini de Groot. zei op 27 september 2018 om 11:40 uur

Rob, deze afbeelding is in het verhaal: ‘Cum Laude voor Marinus’ geplaatst.
Ik sta als derde links van Mister Klösters gekleed met pull-over.
Destijds heb ik geen foto gekregen en neem de aanbieding van Harte aan,
graag via BHIC zij geven graag mijn email adres.
Wanneer je iets herinnerd van het, per stoomreis gemaakt schoolreisje, graag!

Rini de Groot zei op 27 september 2018 om 23:10 uur

Een Lagere school herinnering. De LTS in Uden bracht na een filmavond op school verzorgd door Defensie een bezoek aan de Kromhout kazerne in Utrecht.
Na afloop de opdracht een verslag van het bezoek maken, er waren meer scholen die dag uitgenodigd het beste na inzending gewaardeerd met een of ander extraatje.
Ik gebruikte ipv een schrift velletje, de opmaak die jij eens op de lagere school bedacht en door Klösters gewaardeerd werd.
Bij het inleveren bij leraar Peulen kreeg ik een lovende attentie! Iedereen kreeg de opdracht m’n voorbeeld te volgen bij de inzending vielen we niet in de prijzen. De uitvoering, zoals tegenwoordig een dubbele wenskaart.
Rob, als nog bedankt voor je Lay-out !!

Rob van Kemenade zei op 29 september 2018 om 22:36 uur

sorry Rini, ik weet niet waar je het over hebt. Ik zou niet weten welke opmaak of lay-out ik bedacht zou hebben, enfin, zo belangrijk kan het niet geweest zijn....

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 1 oktober 2018 om 11:24 uur

Het heeft op Rini duidelijk meer indruk gemaakt dan op jou, Rob ;) Toch bijzonder hoe dat kan gaan met herinneringen.

Ik sprak Rini nog en hij vertelde dat het ging om een dubbel gevouwen kaart, waarop de voorzijde de titel stond. Als je die dan openklapte, stond er binnenin het verhaal met eventuele afbeeldingen. Dat zag er een stuk beter uit dan de losse velletjes, vaak gescheurd uit een schoolschrift.

Gaat er misschien een belletje rinkelen? Zo niet, dan zie je maar weer dat een ieder zijn eigen herinneringen overhoudt aan gebeurtenissen van vroeger.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 27 januari 2010 om 15:59 uur

Familie Damen emigreert naar Canada (maar het jachtgeweer van opa mag niet mee)

vertelde op 3 juli 2018 om 09:28 uur

Foto uit de jaren tachtig brengt Tweede Wereldoorlog weer tot leven