i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Uden
Tags:

Van haarnet tot Udense poffer

vertelde op 28 november 2012 om 10:08 uur

Hoe mode kan veranderen, werd wel duidelijk tijdens de presentatie van het boek over de poffer. Gerard Rooijakkers presenteerde 12 juni 2010 in het Provinciehuis te ’s-Hertogenbosch dit boek over de 'Brabantse Klederdracht of de Vrouwentooi in Brabant'.

Na een geleverde bijdrage aan het boek ontving ik een uitnodiging met de vraag in historische kleding te verschijnen, vergezeld van een introducé. Ik nodigde hierbij Diny uit, werkzaam als coupeuse bij Eindhoven Museum, gestoken in haar eigen ‘IJzertijdkleding.’ Zij kleedde mij in de kleding van vakman in de Middeleeuwen. Jo Geurts uit Uden, een vroegere buurtgenote, was ook aanwezig, getooid met de Udense poffer. Na afloop maakte ik een foto van de twee dames, een verschil in mode: van tweeduizend jaar.

Diny Leijssen beschreef haar kleding. “Mijn kleding was gebaseerd op de IJzertijd , zo’n 750 tot 50 voor Chr. Op het hoofd een gesprangd haarnet, met een halsketting van barnsteen. De rok uit vroege IJzertijd was effen, in de late IJzertijd ook geruit. Verder een linnen blouse, de weefband is een kaartweefsel en het tasje is gemaakt van leer. De armbanden zijn van hoorn en aan de voeten in naaldgebonden sokken gestoken in Romeinse sandalen.” 

Jo Geurts omschrijft haar kleding. “Op mijn hoofd de eigen - nagemaakte - Udense Poffer. Verder kleding van mijn moeder. Onder mijn mantel droeg ik een jurk; deze is met een ingezet kanten stukje, rondom versierd met kraaltjes en palletjes. Aan de mouwen is een versiering aangebracht met zwarte kraaltjes (gitjes) en palletjes. Ook de mantel, halsketting en broche, sjaal en tasje zijn door moeder gedragen. Het nadeel van de poffer was dat deze moeilijk gedragen kon worden op de fiets.”

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (4)

Rini de Groot. zei op 5 december 2012 om 06:15 uur

De glorietijd van de Poffer. Foto van Fam. Verwijst, genomen kort na het huwelijk 19 mei 1927, van de twee echtparen in het midden. Rechts, zittend aan het tafeltje, Tonia Verwijst-v.d. Wijmelenberg, weduwe (volksnaam: Tonia de Lang Tonna, omdat ze zo groot was). Mijn vader Reinier de Groot, 2e man links, zei Moeke altijd van "staat op een kistje" ivm zijn lengte!
De “vakman in de Middeleeuwen” is Rini de Groot, de foto genomen (zonder bril) een dag later 13 juni. Na 10 jaar experimenteren met Solitaire/Metselbijen bied ik een van de twee maquette's aan aan Pieter van Breugel, IVN Veghel. De twee maquette's zijn van het Tolhuis en van de Herberg van het Eindhovens Museum, waar ik ipv. de glas-in-loodramen gaatjes geboord had voor de Metselbijen.


Rini de Groot. zei op 5 december 2012 om 18:52 uur

Dit was mijn 50 ste verhaal en kreeg daarvoor van BHIC, een prachtig Bloemboeket.
Ik heb het vanmorgen op het graf van mij vrouw gelegd.

Rini de Groot. zei op 6 december 2012 om 22:11 uur

De foto, van Haarnet tot Udense poffer, heb ik in 2010 ook naar de PR. van het Eindhoven museum gemaild bestemd voor de Nieuwsbrief van het museum, maar is daar niet geplaatst.

Lemkje H zei op 14 juni 2014 om 14:30 uur

Dank voor het verhaal over de poffer. Ik vond het heel leuk en interessant om te lezen.
Met vriendelijke groet,

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: