i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Heeswijk
Tags:

Van kerkelijk naar koninklijk: De fanfare van Heeswijk

vertelde op 13 april 2010 om 13:29 uur

De fanfare van Heeswijk moet één van de oudste muziekgezelschappen in Noord-Brabant zijn. Zij bestond al in 1823 als ‘Harmonie Sint Cecilia’. Mogelijk is zij nog ouder, maar daarvoor zijn geen harde bewijzen. Het archief van de fanfare is tijdens de bevrijding in 1944 namelijk door brand verloren gegaan.

De fanfare genoot de bescherming van kasteelheer Andreas J.L. Baron Bogaerde van Terbrugge, die van 1830-1842 Gouverneur in de provincie Noord-Brabant was. Hij nam de kosten van de fanfare volledig voor zijn rekening. In ruil daarvoor werden tal van festiviteiten op het kasteel opgeluisterd met blaasmuziek en tromgeroffel. Die band met de zittende kasteelheer als erevoorzitter is in de loop der jaren gebleven.

Overigens hield men ook in de negentiende eeuw 1823 al als oprichtingsjaar aan. In de Provinciale Noordbrabantsche ’s-Hertogenbossche Courant van 16 september 1873 lezen we namelijk: “De harmonie St. Cecilia vierde haar 50-jarig bestaan. Nooit is er hier zoo algemeen feest gevierd. Een eerewacht te paard, het zangerskoor, de gilden van St. Willebrordus en St. Ambrosius, de handboogschutterijen Nooit Gedacht namen allen deel aan het feest”.

Alle ingrediënten voor een mooi feest waren aanwezig: een plechtige H. Mis, het afhalen van de oprichters van de harmonie met een rijtuig en een grote optocht door het dorp. We lezen “nog nooit had zoo iets in de gemeente plaats gehad, het volk stroomde dan ook van alle kanten toe en zelfs vreemdelingen getuigden: het is slechts in Heeswijk mogelijk zóó te kunnen feestvieren”.

Harmonie St. Cecilia ondergaat in 1904 een naamswijziging in ‘Kerkelijke Harmonie Moderato’. Deze in muziektermen ‘matige’ naam wordt al gauw ingewisseld voor ‘Kerkelijke Fanfare St. Willibrord’, waarmee de binding met de parochiekerk van St. Willibrord in Heeswijk tot uiting kwam. Tijdens de oorlog stelt de fanfare zich in 1942 op non-actief, omdat zij weigert toe te treden tot de Kultuurkamer van de Duitse bezetter.

Na de oorlog is één van de eerste activiteiten een muzikale aubade aan het Engelse bevrijdingsleger in Rosmalen in 1945. In 1965 wordt bij een statutenwijziging het predikaat ‘Kerkelijke’ losgelaten en verandert de naam in ‘Fanfare Sint Willibrord’. Geleidelijk klom de fanfare in het midden van de jaren 1950 en 1960 op van de derde naar de eerste afdeling. In 1963 won zij de kampioenswimpel van de R.K. Bond van Muziekgezelschappen in het Bisdom Den Bosch. In 1972 kwam zij uit in de afdeling Uitmuntendheid.

In 1968 verzocht de burgemeester van Heeswijk de Koningin om de fanfare koninklijk te onderscheiden en vijf jaar later was het zover. Bij gelegenheid van het 150-jarig bestaan behaagde het de Majesteit de fanfare het predikaat ‘Koninklijke’ toe te kennen. Een volmondige aanbeveling van de diocesane bond in het Bisdom Den Bosch en de moederbond in het Aartsbisdom Utrecht heeft daarbij zeker geholpen. Zonder kerkelijk blijkbaar geen koninklijk…

Het archief van na de oorlog ligt tegenwoordig bij het BHIC en de fanfare heeft een website met mooie oude foto’s.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 5 februari 2009 om 09:08 uur

Mausoleum

vertelde op 29 november 2011 om 09:48 uur

Koffieconcert

vertelde op 23 mei 2013 om 15:37 uur

Fanfare in het nieuw