skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Hilde Jansma
Hilde Jansma Bhic
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Hilde Jansma
Hilde Jansma Bhic

Veertien kinderen

Het was in de jaren dertig dat Sjaan en Sjef een huisje met schuurtje en stal konden betrekken van een overleden suikeroom. Ze hadden hier op niet gerekend en moest er snel een trouwdatum worden geregeld.

Sjaan was een mollige meid, niet groot van stuk,  Sjef lang en geen gram vet te veel! Dat kon ook niet anders, want bezig zijn was zijn hobby. Daarom had hij al snel in zijn stal drie geiten, twee varkens, zestien konijnen en een hok met 20 kippen. Zelf werkte hij overdag op de steenoven en het voeren van het vee liet hij over aan Sjaan, die dat werk ook heel graag deed.

Pastoor J.H.B. van Welie (links) met twee andere geestelijken op Sint Vincentius, c. 1942-1943 (bron: coll. BHIC, fotonr. 1910-000423)
Pastoor J.H.B. van Welie (links) met twee andere geestelijken op Sint Vincentius, c. 1942-1943 (bron: coll. BHIC, fotonr. 1910-000423)

Al snel diende er een baby aan, maar na 7 maanden kreeg Sjaan een miskraam. In het jaar erna, in december, was Sjaan weer uitgeteld. Het was een strenge winter toen de baakster gewaarschuwd werd. Het ging vlot, de baby was aan de kleine kant omdat hij nog een beetje te vroeg was. Het kind moest goed warm gehouden worden, zei de baakster en ze besloten het in een wasmand achter onder de plattebuiskachel te zetten. Hier deed hij het goed en was in het voorjaar een gezonde baby geworden.

Dat het een mooi voorjaar was vond de pastoor ook en daarom nam hij zijn fiets en ging op huisbezoek bij Sjaan om te vragen of er al weer iets op komst was. Sjaan kon hem bij een bekske koffie geruststellen; de baby werd weer bijgeschreven als toekomstige parochiaan.

En zo ging het jaar na jaar, totdat de elfde op komst was. Ja, waarom niet? De kippen legden goed, de geiten gaven melk, elk jaar werd er een varken geslacht en van de andere kleingeld gemaakt. De konijnen werden goed afgenomen met de Kerst en met het inkomen van Sjef erbij konden ze goed rondkomen.

Man met meisje bij een wieg (foto: Fotostudio Smeets. Bron: collectie BHIC)
Man met meisje bij een wieg (foto: J. Smeets, Grave. Bron: collectie BHIC)

Het had gesneeuwd toen de baakster weer geroepen werd. Die zag al snel dat het deze keer niet goed ging, daarom moest de dokter erbij komen. Hij was op zijn klompen en had zijn pantoffels in zijn tas zitten. Terwijl Sjaan onderzocht werd nam de baakster de moor met warm water van de plattebuis, vulde er een teiltje mee zodat de dokter zijn handen kon wassen. De baby lag in stuitligging, maar omdat het de elfde was, ging het draaien gemakkelijk. “Gefeliciteerd, weer een flinke jongen,” zei hij en gaf het kind aan de baakster die hem ging verzorgen.

Nadat de dokter zijn handen gewassen had en zijn jas aangetrokken, ging hij nog even gedag zeggen. Op het moment dat hij weer bij de bedstee kwam wilde de baakster juist het sluitlaken aanleggen, maar gaf de dokter voorrang. “Sjaan ik ga weer vertrekken. Het allerbeste ermee en zie hem maar weer groot te krijgen.” Terwijl hij een hand gaf, zag hij iets wat hij niet normaal vond en vroeg: “Hoe komt het dat je navel zo bruin gekleurd is?” “Dat zal ik je vertellen dokter, als onze Sjef ‘s avonds naar bed gaat, kruipt hij altijd even bij me, dan slaapt hij goed! En dan legt hij daar even zijn pruimpje in,   want roken doet hij niet!” Dit was die dag het elfde kind, maar er zijn er nog drie na gekomen!

Leentje, de kantinejuffrouw van de steenfabriek, vertelde met de kerstmiddag (in het vertrouwd) waarom Sjef die afgelopen zondagmiddag niet bij de doop van het kind was. “Ik heb het al zo dikwijls gezien,” zei hij, “en onze kinderen waren er toch bij! Ik zou voor de thee zorgen en voor mij was het de enigste veilige tijd om even bij de vrouw te liggen zonder risico te lopen dat er weer een kind bij zou komen!”

Reacties (4)

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 6 april 2020 om 11:59
Bedankt voor dit openhartige verhaal, Gerard. Vermoedelijk voor velen herkenbaar - hoewel dat van die bruine navel mij wel even de wenkbrauwen deed fronsen... ;)

Nogmaals dank!
Gerard Veltman zei op 6 april 2020 om 16:20
Hoe is het Marilou de wenkbrauwen een beetje bij getrokken?
Ik heb haar navel ook niet gezien, ofschoon Sjaan tegen over ons woonden, maar de baakster vertelde het! En ik zie er Sjaan echt vooraan.
Zo mocht je in de oorlog maar een varken houden alleen voor eigen gebruik.
maar omdat ze er twee hadden had ze er een bewerkt en met bramen besmeerd.
Even er na kwamen ze controleren, het felste van de paarse kleur was er toen af en de opmerking was, mevrouw je hebt wel twee varkens, waarop Sjaan zei dat klopt dat heb je goed gezien! maar dièen bonten mag je zo mee nemen want die is ziek .en ik denk zelf niet dat ik hem er door krijg. Doe je best wij willen hem niet, maar we moeten er wel een aantekening van maken dat je er twee hebt.
Zo was Sjaan ze stond haar mannetje en had altijd haar woordje klaar!!
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 6 april 2020 om 21:52
Haha, ik geloof je onmiddellijk, Gerard. En eerlijk gezegd: de verhalen waarbij mijn wenkbrauwen een eigen leven gaan leiden, zijn doorgaans de leukste verhalen ;)
noura zei op 7 april 2020 om 14:33
Tof verhaal

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

Doe mee en vertel jouw verhaal!