i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Mill en Sint Hubert
Jaar: 1945
Tags:

en maakt ook deel uit van:

Atlas: Vliegvelden

Vliegveld B.89 Mill

vertelde op 3 november 2014 om 14:53 uur

Ter ondersteuning van de opmars van de 1st Canadian Army werd begin 1945 bij Mill, dicht bij het front, een vliegveld aangelegd. De bouw startte op 1 januari. Aan het eind van de maand lag er al een bruikbare startbaan van PSP-platen en nog een week later een bruikbaar vliegveld. Binnen zes weken!

En dat, terwijl de omstandigheden niet gunstig waren. Niet alleen moest er veel grondwerk worden verzet, ook vorst, sneeuw en ijzel hielpen niet echt. Een deel van de goederen kon alweer via het Duits Lijntje worden aangevoerd.

Behalve de dienstgebouwen, startbaan, taxibanen en opstelplaatsen werd er ook huisvesting gebouwd voor het RAF-personeel, in totaal 72 barakken en 140 nissenhutten.

Luchtfoto van het vliegveld bij Mill (bron: Ministerie van Defensie)Op 8 februari ontving het vliegveld de eerste Typhoon jachtbommenwerpers van de 146 Wing, die vanuit Deurne (bij Antwerpen) dichter naar het front werd verplaatst. Op tijd om ingezet te worden bij Operatie Veritable, gericht op de verovering van het noordelijke deel van het Rijnland.

Verder huisvestte B.89 vanaf 8 maart drie squadrons van de 35 Reconnaissance Wing, die bewapende fotoverkenningen uitvoerden en ook doelen aanvielen.

Het Millse vliegveld is maar kort in gebruik geweest. Tussen 16 en 20 april 1945 vertrokken de Tyhphoons achter het front aan naar Duitsland, terwijl de 35 Reconnaissance Wing naar vliegveld Twente vertrok. Eind april vertrok ook de grondploeg naar de vliegvelden Eindhoven en Helmond.

Na de oorlog werd de grond teruggegeven aan de eigenaren. Later vonden er op grote schaal grondafgravingen plaats. Van het vliegveld is daardoor tegenwoordig weinig meer te bespeuren. Op 24 juli 2014 werd er ter herdenking een luisterkei geplaatst op de hoek van de Langenboomseweg en de Grinderijweg. Deze vormt een onderdeel van de Liberation Route.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (13)

Joop Thuring, Heesch zei op 6 april 2015 om 19:48 uur

Mogelijk heeft de auteur P. Huismans een tikfout gemaakt.
126 RCAF (Spitfire) Wing was van 6 december 1944 tot medio april 1945 toch echt gestationeerd op B.88 HEESCH. Gaarne heroriëntering, b.v. via het boek: Vliegvelden in oorlogstijd, een uitgave van NIMH, Den Haag

Paul Huismans
Paul Huismans bhic zei op 9 april 2015 om 14:10 uur

@ Joop Thuring.
Dank voor je correctie. Het gaat inderdaad om een tikfout: niet de 126, maar de 146 Wing was gestationeerd op B.89 Mill. Zoals je kunt zien is de fout inmiddels hersteld.

Albert zei op 22 februari 2017 om 15:30 uur

De aanleg van het vliegveld heb ik als 14 jarige jongen zien gebeuren. De basis grensde aan een kant aan de Langenboomseweg, de weg waaraan ik woonde, en aan de andere kant de Graafseweg. Later was op een gedeelte van het terrein de grindafgraving van de Firma Thijssen.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 22 februari 2017 om 21:18 uur

Dat moet een indrukwekkend gezicht zijn geweest, Albert. Ik kan me ook voorstellen dat zoiets angstaanjagend is. Of ervaart een veertienjarige jongen dat heel anders?

Albert zei op 23 februari 2017 om 13:22 uur

Het was een spannende tijd en inderdaad ook wel een gevaarlijke periode, want in ons dorp kwamen nog op onregelmatig tijden granaten terecht, die werden afgeschoten vanuit Duitsland en omdat het onregelmatig gebeurde was het juist gevaarlijker, want bewoners kwamen soms te vroeg uit de dekking.
Dat overkwam ook een klasgenoot en voetbalmaatje, Toontje Roijendijk, die met zijn vader, een broer en een zus gingen kijken naar granaatinslagen in hun weiland, toen er toch nog een granaat viel en alle vier werden gedood en alleen moeder en een dochter achterbleven. Ook in dat weiland was ik vaak aanwezig om te voetballen dan was Toontje linksbuiten en omdat hij nog geen voetbalschoenen had, leende hij mijn linkerschoen, want ik was toch rechts.
Langs de straten en wegen waren overal “putjes” gegraven waar men in kon vluchten (“duiken”) en kon afwachten tot het gevaar geweken was, want meestal gebeurde het maar eenmaal per dag, dat er een partijtje granaten kwamen.
Ik ging daarna regelmatig naar de geallieerden in de omgeving om eieren, die ik bij een boer gekocht had, te ruilen tegen sigaretten (Players) voor aanvulling van de winkelvoorraad rookwaren van mijn moeder ter vervanging van de surrogaat sigaretten van het merk “Consi”, die nog op de bon waren. Het was ook een leerzame periode als voorlichting, want er waren ook meisjes, die vriendschap zochten voor sigaretten en chocolade!!

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 23 februari 2017 om 15:37 uur

Een mooi en tegelijk tragisch verhaal over Toontje, Albert. Ik kan me voorstellen dat je zo'n ingrijpende gebeurtenis nooit van je leven vergeet. Net zoals het moeten duiken in greppels, dat moet toch ook sporen nalaten in je verdere doen en laten. Wat betreft de sigaretten: waren dat deze?
En bij de laatste regel wist ik het zeker: dit kan niet anders dan meneer Van der Cruijsen zijn ;) Klopt dat?

Albert zei op 23 februari 2017 om 15:45 uur

Dat merk klopt. He, he, eindelijk ook wakker!

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 23 februari 2017 om 15:47 uur

Soms duurt het even maar dan valt het kwartje wel ;)

Albert
Albert zei op 24 februari 2017 om 16:01 uur

Hoi Marilou, Ik ben blij, dat je mij nog kent.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 24 februari 2017 om 20:16 uur

Wat een leuke foto! En u bent niets veranderd, hooguit een ander kapsel :)

Myrna Van den Langenberg zei op 7 juli 2018 om 17:18 uur

Dag Albert, heb je tijdens het realiseren van het vliegveld toevallig de naam van Peter Fielding gehoord? Hij was Royal Engeneer van The British Liberation Army.

Albert
Albert zei op 7 juli 2018 om 22:09 uur

Hoi Myrna, Ik was toen 14 jaar en heb veel namen gehoord, maar mijn herinnering gaat wat namen betreft niet verder dan alleen de namen van Canadezen, die bij ons ingekwartierd waren. Het beste kan je daarover contact opnemen met "De Heemkunde Vereniging van Langenboom" of met het museum van Wim van Schayik in Langenboom. Het grootste gedeelte van de basis lag in Langenboom en dus ook de militairen, die erbij betrokken waren. Als je op de site van de Heemkunde Vereniging kijkt, vind je in ieder geval een foto van familie Van Schayik met militairen. In Langenboom heeft deze familie een heel uitgebreid museum over nostalgie en ook over de oorlog. Als er gegevens bekend zijn over namen van betrokken militairen moet het daar zijn. Hierna de link naar de betreffende afdeling van de Heemkunde Vereniging. Ik hoop, dat deze werkt en ander intikken op Internet. Veel succes.
https://www.heemkundelangenboom.nl/2e-wereldoorlog/vliegveld-op-de-heide

Myrna Van den Langenberg zei op 7 juli 2018 om 23:00 uur

Dag Albert, hartelijk dank voor je reactie. Ik ga dit proberen, ik hoop dat het wat oplevert, het zou veel voor mij betekenen. Internet heeft niets opgeleverd helaas, ik heb ook weinig gegevens.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 7 juni 2012 om 12:48 uur

Het Schijndelse vliegveld B.85

vertelde op 3 november 2014 om 15:33 uur

Luchtmachtbasis De Peel

vertelde op 11 december 2014 om 12:05 uur

Schaduwvliegveld Boxmeer