i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: 's-Hertogenbosch
Periode: 1980 - 1985
Tags:

Vrouwenradio Den Bosch

vertelde op 9 september 2019 om 17:00 uur

Een vriendin van me had een radioprogramma gemaakt, ‘Krijg jij ook zo’n kippenvel van hanengedrag?’ en dat werd uitgezonden door Radio Vrij Den Bosch. Daardoor kwam een groep vrouwen van het Vrouwenhuis, waaronder ik, op het idee een eigen vrouwenradio te beginnen.

Iedere vrijdagmorgen zonden we uit, van 10 tot 11 uur. We gebruikten daarvoor de zender van Radio Vrij Den Bosch, maar wel als eigen radio, Vrouwenradio Den Bosch. We waren dus geen onderdeel van de programmering van de Vrije radio, zoals bijvoorbeeld de Flikkerradio.

In die tijd, zo rond 1980, zagen wij het belang in van eigen media om onze boodschap te verkondigen. Dat had al geresulteerd in de vrouwenkrant Rosa en vrouwendrukkerij De Doordrukster en nu dus de Vrouwenradio. Elders in het land, zoals in Amsterdam en Nijmegen, gebeurde dit ook al. We vergaderden iedere week als een soort redactieraad over wat we zouden gaan doen, wat voor programma’s we gingen maken. Sommigen richtten zich vooral op de muziek die we wilden uitzenden, anderen op actieradio.

We zijn een keer met de zender op onze rug naar Groningen geweest, want daar werd iets ontruimd. En we hebben een keer een programma gemaakt waarin het leek alsof we een pandje kraakten. Een soort hoorspel dat heel erg echt leek. Eigenlijk een heel goed voorbeeld van fakenieuws en hoe je radio kunt gebruiken om te manipuleren. En iedere keer als we gingen uitzenden, moest de zender van een plek waar hij was verstopt, opgehaald worden en weer weggeborgen als we klaar waren. De zender was namelijk illegaal.

We gingen ook op zoek naar vrouweninitiatieven, ook in de wijken en besteedden daar aandacht aan. Zoals bijvoorbeeld de Vrouweninitiatiefgroep Oost. En natuurlijk was er discussie over welke onderwerpen wel en welke niet geschikt waren voor de radio. Neem bloemschikken. Een activiteit waar veel vrouwen op afkwamen, waardoor ze met elkaar in contact kwamen en ervaringen konden uitwisselen. Maar wilden wij hier wel aandacht aan geven?

We waren met onze onderwerpen heel gevarieerd. Zo ging het bijvoorbeeld over vrouwen in de bajes, vrouwen tegen seksueel geweld, maar ook over El Salvador, en de 8 mei-beweging. Het was dus echt erg leuk en afwisselend. Het punt was alleen dat er niemand naar luisterde. Zolang de radio nog in het warme bad van de hele vrouwenbeweging zat, ging het goed. Maar toen dat allemaal wat minder werd, hield de radio ook vanzelf op. De radiovrouwen gingen iets anders doen, bijvoorbeeld betaald werk, zoals dat in de hele beweging gebeurde.

De laatste uitzending eind jaren tachtig werd nog maar door één vrouw gemaakt. Zij was vol hoop op een nieuw gebruik door anderen van de Vrouwenradio. ‘ … omdat informatie zo belangrijk is geworden in onze samenleving. Informatie is overal en legt enorme afstanden af in een heel korte tijd.’ Het gebruik van internet en sociale media was toen nog ver weg!

Foto's: bladzijden uit het redactieschriftje van de Vrouwenradio met technische aanwijzingen, vergaderverslagen en aanwijzingen. Klik voor een leesbare versie.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: