i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Raamsdonk
Jaar: 1953
Tags:

Watersnoodramp 1953 in Raamsdonksveer

vertelde op 5 februari 2009 om 14:11 uur

P. stuurde ons dit krantenknipsel uit De Volkskrant van begin februari 1953. De foto en het onderschrift zeggen genoeg.

Een krantenknipsel heeft ook een achterkant, en hoewel verknipt, staat daar een verwant bericht te lezen over de zwaarste storm die in de twintigste eeuw boven de Britse eilanden heeft gewoed. Vermeld wordt de ondergang van de “Princess Victoria” die de verbinding onderhield tussen het Schotse Stanraer en de Noord-Ierse haven Larne. Van de 183 opvarenden kwamen 139 mensen om.

Het herinnert ons er aan, dat de watersnood van 1953 het gevolg was van een veel grotere storm dan alleen boven Nederland en dat er in die dagen ook in Engeland, Schotland en Ierland (en op zee) heel veel mensen zijn omgekomen.

Zijn er nog mensen die die rampzalige februaridagen van 1953 meegemaakt hebben?

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (26)

Han Fens zei op 24 maart 2009 om 15:02 uur

Als 11 jarige jongen heb ik de watersnoodramp van 1953 meegemaakt.
Elk jaar stonden de straten rondom de Haven en `t Sandoel regelmatig blank. Maar deze keer stak er een dusdanige storm op, gecombineerd met een springvloed, zodat bovengenoemde straten geteisterd werden door extreem hoogwater.
Ponteniers uit Keizersveer evacueerden de bewoners. die ondergebracht werden in de jongensschool (St. Theodorusschool).

Annemarie van Geloven bhic zei op 25 maart 2009 om 14:06 uur

Dank voor uw persoonlijke verhaal! Het BHIC hoopt dat er meer reacties uit West-Brabant komen!

cas zei op 13 juli 2009 om 11:27 uur

bedankt

franka van der duin van der pluijm zei op 17 juli 2009 om 09:34 uur

mijnheer fens
ik ben een dochter van herman van der pluijm . en cisca van disseldorp . mijn ouders woonden dacht ik hier . door de watersnood ben ik in een pleeg gezin gekomen .
ik schrijf een boek , over mijn jeugd . zou u over die nacht en wat u weet mij hier over willen schrijven . de reding door soldaten oa
is het waar dat ik vergeten was .weet u mischien ook waarom onze familie , ondergebracht werd op vele adressen .en ik daardoor in een pleeggezin kwam . hartelijk dank .
tvanderduin@onsneteindhoven.nl
bij voorbaat dank .
franka van der pluijm

franka van der duin van der pluijm . zei op 17 juli 2009 om 11:03 uur

zijn er nog meer mensen ? die over deze periode iets weten ?
vooral de redding van de soldaten , is belangrijk voor mij .
ik heb gedacht , dat er in het ziekenhuis opvang was .
van waaruit ?ging ik naar waalwijk naar een pleeg gezin .
wie was daar verantwoordelijk voor ?
a u b als u iets weet , laat iets weten .

Henk Buijks (Heesch) zei op 19 juli 2009 om 23:44 uur

Lezend in de reacties op het verhaal uit Raamsdonksveer, krijg ook ik enkele duidelijke beelden op het netvlies, al moest ik ten tijde van de ramp nog 4 worden.
In 1953 woonden wij aan de Markt in Etten. Dit dorp werd niet direct bedreigd door het water, maar grensde wel aan het rampgebied en lag op een belangrijke kruising van wegen. Daardoor was het een geschikte uitvalsbasis voor militairen, die met groot materieel het rampgebied in trokken.
Op de Markt verzamelden zich legertrucks, ander zwaar materieel (amfibievoertuigen?) en talrijke soldaten. Als klein jongetje liep ik daar vol verbazing tussendoor.
Bovendien kregen wij familie uit Moerdijk te logeren. Zij woonden aan de Roode Vaart en hadden hun huis moeten verlaten. We sliepen met 6 jongens in 1 bed, aan weerskanten 3, met de voeten naar elkaar toe. De meisjes moesten het met evenveel ruimte doen, elders in ons huisje.

Annemarie van Geloven bhic zei op 22 juli 2009 om 17:06 uur

@ Beste Franka, omdat je je vraag ook via de interne mailbox van BHIC hebt gesteld, heb ik je daar informatie gegeven over de logistieke hulpverlening rondom de watersnoodramp van 1953. Ik hoop dat er nog meer mensen gaan reageren!
@ Beste Henk, toch heel apart dat oude mapjes in het geheugen weer open gaan bij het lezen van de reacties op een verhaal over zo'n indrukwekkende gebeurtenis. Jij was op prille leeftijd al een hele scherpe waarnemer...

franka van der pluijm . zei op 31 juli 2009 om 13:28 uur

nu ik het boek van de watersnood ramp raamsdonkveer , heb doorgekeken .
komen nu nog de emotie,s los .
nooit heeft iemand gevraagt naar de gevolgen voor mij .
als meisje, geboren 20mei 1952 .
uithuis geplaats met de watersnood ,in waalwijk in een pleeggezin .
tot ruim 7 jaar na de ramp kwam ik terug bij mijn ouders .
de langste evacuee in nederland ?
nooit heb ik kunnen wennen in mijn eigen ouderlijk huis .
ome toon, mijn oudoom heeft mij verteld wie mijn eigen ouders waren .
een schok .
ik was alleen daar toen het verteld werd .
ik ging gewoon touwtje springen .
maar het verdriet raasde door mij heen .
begrijpen of opvang was er niet .
2 keer zag ik mijn pleegouders nog .
toen ik 8 was en 14 jaar .
toen stierf mijn pleegvader .
de gevolgen, een band met mijn ouders of broers en zussen is er nooit gekomen .in de tijd dat ik daar woonden .ik was de vreemde eend in de bijt .
altijd voelde ik mij anders als hun .
ik was zo eenzaam .
af en toe zie ik een zus .
zo veel vragen .
en geen antwoorden .
met 14 jaar liep ik weg , en kwam in een internaat .maar dat is een ander verhaal .
dit was voor mij , de gevolgen van de watersnoodramp .


toin verhoeven zei op 12 september 2009 om 10:48 uur

Mh
ik heb de watersnood ook mee gemaakt wij woonden op de keisersdijk 14 < voorheen winkel andre van hilst supermarkt mijn vader heeft achter die winkel; zijn trouwring verloren in een waterput nooit meer gevonden; ik zelf zat op school en ben geret in de school straat of school pad, nu woon ik in tilburg.

Mariët Bruggeman bhic zei op 15 september 2009 om 12:05 uur

Beste Franka en Toin,
hartelijk dank voor jullie zo persoonlijke verhalen; mede door jullie verhalen wordt de werkelijkheid een beetje tastbaarder. Nogmaals heel erg bedankt.

toin verhoeven zei op 30 september 2009 om 22:14 uur



ook ik heb het mee gemaakt wij
wonden op de keizerdijk in de winkel van andre van hilst

ik was toen 6 jaar en ben door de brandweer geholpen via het post straatje naat huis ik zat ook op die school

Marilou Nillesen bhic zei op 2 oktober 2009 om 11:09 uur

Beste Toin,

Weet je ook nog of jullie daarna nog enige hulp kregen? Of hoe de evacuatie verder verliep?

marius2000@hetnet.nl zei op 12 oktober 2009 om 20:45 uur

Beste Toin,
Heb je nog foto's van de winkel van Andre van Hilst op de Keizersdijk 14? Ook foto's van personeelsleden zijn van harte welkom. Ben de geschiedenis van deze levensmiddelenzaak aan het uitzoeken.

keesje zei op 4 november 2009 om 11:44 uur

hoi ik doe een werkstuk over de watersnoodramp; mij lijkt het leuk als ik van u wat informatie krijg

toin verhoeven zei op 7 februari 2010 om 09:45 uur


Geachte .......

ook ik heb de watersnoodramp mee gemaakt, ik en mijn ouders hebben
in de winkel van andre van hilst gewoond ik ben ook geevcuweerd in het poststraatje en van daar uit naar huis gebracht
naar de keizersdijk 14

franka,van der pluijm . zei op 3 maart 2010 om 22:14 uur

zijn er nog mensen in leven ,die mij kunnen vertellen ,hoe alles is gegaan .
oa de evacuatie.

Han Fens zei op 23 augustus 2011 om 17:05 uur

Nog even in mijn herinneringen gedoken. Ik herinnering me nog heel goed dat wij rond middernacht werden gewekt door gebons op onze (houten) raamluiken. Aanvankelijk zijn we op zolder bij onze buren terecht gekomen. Dat werd aangeraden, omdat ons huis op een gevaarlijk punt stond. Het water kwam met enorm geweld van de dijk (Karthuizerstraat) af en sloeg een diepe geul in de weg. Tegen de morgen kwamen de ponteniers uit Keizersveer ons redden. Via een dakraam zijn we toen in een amfibie-vaartuig geklommen en naar de jongensschool gebracht. Deze school lag op het hoogste punt in Raamsdonksveer. Mijn vader en mijn oudste broer zijn thuis gebleven om z.g. het huis te bewaken. Blijkbaar was dat toen ook al urgent. In onze kamer stond één meter water, aldus mijn vader.
Hoe dat we in de jongensschool gebivakeerd hebben staat me niet meer helder voor de geest. We zijn ook maar een paar dagen op deze plaats geweest. We hadden namelijk een tante zuster wonen in Berndijk (Kaatsheuvel). We zijn toen geëvacueerd, met drie gezinnen, naar dit klooster.
Toen we ongeveer een week later terug kwamen, was uiteraard het water gezakt. Ik herinner me nog wel dat we toen een spontane korte vakantie hebben gekregen.
Verder herinner ik me nog vaag dat in het Henricusgebouw een soort opslag was gevestigd met goederen die geschonken waren. Wat er allemaal te krijgen was, is niet meer duidelijk. Wel herinner ik me dat toen wij in het Henricusgebouw waren er plotseling een hoog persoon (Prins Bernhard?) in de deur stond. Maar dat ook fantasie van een jongen (mijn persoon) zijn.

Mariët Bruggeman bhic zei op 24 augustus 2011 om 19:48 uur

Nou Han, ik kan me inderdaad best voorstellen dat de situatie zo hectisch was dat na zoveel jaar werkelijkheid en fantasie door elkaar lopen.
Maar wederom heel erg bedankt voor je levendige verhalen.
Met vriendelijke groeten,

e.segeren zei op 20 oktober 2012 om 21:37 uur

ik ben van stichting raamsdonks historie. wij houden ons bezig met de historie van raamsdonk. en nu komt de watersnood er aan. maar ik kan de reacties hiernaast genoemd, niet uitprinten. kunt u mij die a.u.b. toesturen of zeggen hoe ik moet handelen zodat het wel lukt. b.v.d.e.segeren@casema.nl

Marilou Nillesen bhic zei op 22 oktober 2012 om 19:37 uur

@E. Segeren: Ik stuur je even een mail, dat werkt wellicht het snelst.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 5 februari 2013 om 14:51 uur

Het water komt...

vertelde op 27 november 2009 om 09:54 uur

De wervelstorm van 10 augustus 1925

vertelde op 20 juni 2011 om 16:19 uur

De Februariramp van 1953

vertelde op 20 juni 2011 om 16:32 uur

Na de ramp