Reacties (43)

Jeanne Kerkhof-Halewijn zei op 13 oktober 2018 om 12:23
Ik ben Jeanne Kerkhof Halewijn ben in Eersel 6 weken geweest in 1954 ik vond het vreselijk ze waren zo streng .droeg altijd een onderbroek die veel te groot was en als je aan het wandelen was en hij zakte af dan mag je hem niet omhoog trekken eten was vreselijk met geweld in je mond geduwd als je het vies vond .
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 13 oktober 2018 om 16:34
Jeetje Jeanne, ik kan me voorstellen dat je daar nare herinneringen aan hebt overgehouden! Die zes weken hebben vast - voor je gevoel - veel langer geduurd. Ben je er later nog ooit naar teruggegaan?
R.Kluvers zei op 9 november 2018 om 13:59
mijn naam is Rob Kluvers ben hier in 1948 met mijn zusje uit Leiden 6 weken geweest om aan te sterken. De jongetjes links en meisjes rechts.
s'middag wandelen en een uurtje in de buitenlucht slapen, in de havermoutpap bleef je lepel rechtop staan het enige wat niet te (vr)eten was.waren de zoute haringen.
savonds in de rij voor het slapen gaan een schrobbeurt en dan naar bed heb hier geen slechte ervaring aan over gehouden maar was wel blij weer thuis te zijn.
Jeanne Kerkhof-Halewijn zei op 10 november 2018 om 10:47
Marilou Nillesen ik ben later terug geweest maar het was afgebroken ik ben in Eersel ook rond wezen rijden .het deed me wel wat groetjes Jeanne .ik heb nog wel een foto van de groep .
Lisette Kuijper
Lisette Kuijper bhic zei op 13 november 2018 om 14:33
Bedankt voor het delen van jouw herinneringen aan het Sint-Jacobusgesticht, Rob! Ik kan me goed voorstellen dat je blij was om weer thuis te zijn, maar wel fijn om te lezen dat je er geen heel slechte ervaringen hebt gehad.

Jeanne, heel begrijpelijk dat het je wat deed toen je weer een bezoek bracht aan Eersel. Mocht je de foto van de groep met ons willen delen, dan kun je 'm eventueel scannen en sturen naar info@bhic.nl.
C de Heij zei op 29 januari 2019 om 11:18
Verschrikkelijke ervaringen , strobalen waar je op sliep , in eigen overgeefsel wakker worden . Met eten overgeven dan werd ik apart gezet , en moest het alsnog opeten . Zilver armbandje van mijn vader gehad mocht als ik thuis kwam mijn naam in laten zetten , moest ik inleveren , nooit meer terug gehad . Wat heb ik ge huilde terug naar huis . Dit was in 1954 . Ik was daar met mijn verjaardag in Februari werd ik 7jr. Dat vergeet je nooit meer .
Hilde Jansma
Hilde Jansma bhic zei op 30 januari 2019 om 12:09
Wat erg om te horen dat je er zo'n slechte tijd hebt gehad.
Martha Janssen- Versteeg zei op 2 april 2019 om 13:43
Zie voor meer actuele informatie van dit klooster het boek:
Schakels in de tijd - 100 jaar zorg in de Kempen, oa geschreven door Thea Moors ( voormalige zuster Heriberta - congregatie Schijndel) en oa Ton Cox ea.
Zelf daar gaan werken in de zorg vanaf 1973 en daar tot zeker 1979 gewerkt, alvorens we naar Duizel gingen. De sloop van het klooster is dus zeker vele jaren later dan 1973!
Paul Huismans
Paul Huismans bhic zei op 3 april 2019 om 09:25
@ Martha Janssen-Versteeg. Dank voor uw corrctie. Onze hoofdbron, het genoemde boek van Jan Smits, vermeldt 1973. Maar uit andere bronnen, o.a. de website van de heemkundekring, blijkt dat de sloop inderdaad pas in de jaren tachtig heeft plaatsgevonden. We hebben het verhaal uiteraard aangepast.
Jolanda Bakker (Heemkundekring Helmont) zei op 9 oktober 2019 om 05:02
Aan Paul Huisman e.a. Er gaat een verhaal in Helmond dat een gehandicapt kind van Syss Inquart (of van zijn broer) verpleegt zou zijn in Eersel. Hebt u daar ooit iets van gehoord?
Els zei op 12 oktober 2019 om 23:07
Er zouden in de jaren dertig Joodse kinderen uit Duitsland in onder gebracht zijn. Ze werden door hun ouders op de trein naar Nederland gezet omdat het daar veiliger zou zijn. De meesten hebben hun ouders nooit meer terug gezien.
Paul Huismans
Paul Huismans bhic zei op 17 oktober 2019 om 12:13
@ Jolanda Bakker en Els. Daar heb ik het boek "Schakels in de tijd" - het is hierboven al genoemd - maar eens op nageslagen. Inderdaad zijn er vanaf 1939 Joodse kinderen opgevangen in het Jacobusgesticht. Maar over een zoon van Seyss-Inquart zie ik in dit boek zo gauw niets (wat natuurlijk niet wil zeggen, dat het niet gebeurd kan zijn).
Jan van Oevelen zei op 25 november 2019 om 22:17
Ook ik heb in de jaren 50 voor een 'herstelperiode' in Eersel gezeten. Enkele flarden zijn me daarvan bijgebleven. Die waren enerzijds niet prettig en anderzijds juist wel. Vooral over de liefdevolle opvang toen een kind een epileptische aanval kreeg ik de kerk en ik in paniek naar buiten ben gevlucht. Een van de zuster heeft me toen in bescherming genomen en gerust gesteld.
Ik zou wel eens willen weten waar de dossiers van de 'patiënten' bewaard worden en of die in te zien zijn.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 28 november 2019 om 15:26
@Jan: bedankt voor je vraag. Mogelijk bevinden zulke documenten zich in het archief van de zusters in kwestie. Hun archief wordt bewaard in het Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleving: https://www.erfgoedkloosterleven.nl/zoeken/collecties-zoeken.php?mivast=1212&mizig=210&miadt=1212&micode=AR-Z152&miview=inv2 Daar, onder punt 7.12, vind je de archivalia betreffende het klooster en kindertehuis in Eersel.

Ik zou het erfgoedcentrum mailen: https://www.erfgoedkloosterleven.nl/contact/contact.html en je vraag voorleggen. Zij zullen dan de zusters benaderen en aan jou terugkoppelen of en onder welke voorwaarden je het materiaal mag inzien. Het is natuurlijk heel persoonlijke informatie uit het nog betrekkelijk recente verleden, dus ik vermoed dat e.e.a. wel goed afgeschermd is. Maar wie niet waagt...

Als de patiëntendossiers niet in dit archief zitten, dan weet ik heel zeker dat ze je bij het Erfgoedcentrum uitsluitsel kunnen geven over de locatie, ook over de inzagemogelijkheid, aangezien zij met de zusters in contact staan.

Hopelijk helpt dit je op weg. Het zou leuk zijn als je hier laat weten of deze zoekweg wat heeft opgeleverd. Veel succes gewenst!
Nel de Groot zei op 21 oktober 2020 om 04:11
Mijn herinneringen aan Eersel waren over het algemeen goed. Ik was daar april/mei 1949 (denk ik) ik heb n.l. een groep's foto die op 15mei 1949 gemaakt is.
Deze foto heb ik al opgestuurd naar Bhic. Ik woonde in Zeeland ( bij Uden) en er staan nog drie dorpsgenoten op die foto. We waren denk ik allemaal te mager volgens de schooldokter. Ik herinner me vnl. zonnige dagen met veel wandelen door de bossen en uit volle borst zingen. we schreven naar huis, kregen post. Het eten was goed, ik lustte alles zelfs de rode kool dat een meisje dat naast me aan tafel zat op mijn bord schoof, ik at het netjes op omdat ik wist dat we ons bord leeg moesten eten. We hadden een heel lieve juf of zuster die ook op de foto staat.. We sliepen boven in reien van bedden en douchten, ik geloof op vrijdag.. Als ik Prodent tandpasta ruik denk ik aan Eersel. Ik had wel heimwee maar vertrouwde erop dat we na 6 weken naar huis zouden mogen.
P.M. de Kort zei op 3 december 2020 om 17:35
"En op het hoekje van de laan, zie je met grote letters staan, koloniehuis, koloniehuis, staat boven aan".
Dat zijn flarden van een lied, dat tijdens mijn verblijf in de gezondheidskolonie te Eersel werd gezongen, en dat mij bijgebleven is.
Mijn herinneringen aan die tijd, eind jaren veertig, zijn op een paar uitzonderingen na, niet al te best.
De levertraan, de koude gortpap, het hardvochtig roskammen, de koude douche en vooral de strenge uitstraling van de dames, zijn mij tot op de dag van vandaag bijgebleven.
Jeanne Kerkhof-Halewijn zei op 5 december 2020 om 14:35
ik ken de liedjes nog uit mijn hoofd .
Op Eersel moet je wezen op Eersel moet je zijn waar je allemaal geneesde
van je ziekte en je pijn .en je speelt er heel de dag ik wou dat moeder mijn eens zag kom kinderen naar buiten waar al die vogels fluiten naar buiten
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 7 december 2020 om 10:25
@Nel, PM de Kort en Jeanne: nog nedankt voor jullie reacties, mooi om te zien hoeveel jullie nog paraat hebben aan details en anekdotes, de liederen! Werd er ook naast dat zingen tijdens de wandelingen e.d. nog veel aan zang, toneel e.a. culturele vorming gedaan? Opvoeringen?
P. M. de Kort zei op 9 december 2020 om 18:37
Nee, alles stond in het teken van herstellen: bleekneusjes, holle wangen, spillebenen, bedplassers dienden omgetoverd te worden in gezonde, uitgeruste jongens.
Nel de Groot zei op 10 december 2020 om 00:09
Nee, ik kan me niet herinneren dat we les kregen of boeken hadden. Wel heb ik ooit een met potlood geschreven brief naar huis geschreven. We speelden vnl. buiten en wandelden en zongen. Ik weet ook nog dat we allemaal s'avonds laat wakker gemaakt werden om naar't toilet te gaan. Ook moesten we bij het douchen een dun katoenen wit, half schortje aan. Voor 'zedelijkheid' denk ik.
Als ik gekleurde muisjes ruik moet ik aan Eersel denken..
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 14 december 2020 om 08:01
@P.M. de Kort en Nel: fijn dat jullie nog uitleg wilden geven. We moeten die vakantiekolonies ook wat dat betreft dus niet teveel op één lijn plaatsen met al die internaten in de provincie. Wel een aparte routine zeg, 's avonds laat wakker gemaakt worden voor het toilet. Kan me niet herinneren zoiets eerder te hebben gelezen.
Was in deze kolonie dan sprake van een heel eigen regime/dagindeling of ging het er op andere vakantiekolonies waarschijnlijk ook zo aan toe?
Nel de Groot zei op 14 december 2020 om 08:38
Nee, ik denk ook niet dat ik 't onthouden zou hebben als er niet een voorval had plaats gevonden. Op de terugweg van het toilet stapte ik in een 'drol' die op de vloer lag (waarschijnlijk uit iemands broek gevallen) de 'verzorgster' tracete het naar mijn bed en ze moest mijn lakens verschonen en mijn voeten wassen. Ze was heel kwaad ook al wist ik dat zij wist dat het niet mijn schuld was.
De rede voor de nachtelijke WC routine zal zeker geweest zijn om bedplassen te voorkomen.
Ik weet ook nog dat we "Hoog op de gele wagen' zongen als we wandelden. Het is een oud Duits liedje uit 1902, maar wij zongen de Nederlandse text. Heb het liedje daar geleerd.
P. M. de Kort zei op 14 december 2020 om 18:17
Bestaat er een administratie van het Sint Jacobusgesticht in Eersel? Mijn geheugen laat me een beetje in de steek; ik weet niet precies, in welk jaar ik daar 6 weken heb doorgebracht. 1946? 1947? Nog later?
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 17 december 2020 om 18:24
@P.M. de Kort: je zou contact op kunnen nemen met het Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven. Daar wordt het archief van de Zusters van Liefde van Schijndel bewaard: https://www.erfgoedkloosterleven.nl/zoeken/collecties-zoeken.php?mivast=1212&mizig=210&miadt=1212&micode=AR-Z152&miview=inv2 In deze inventaris vind je onder "Huizen en congregaties", onder 7.12 de archiefstukken voor Eersel, verdeeld over 'klooster' en 'kinderhuis'. Die laatste rubriek bevat een flinke lijst stukken. Het erfgoedcentrum kan je waarschijnlijk precies vertellen welke stukken voor jou het relevantst zijn. Contactgegevens vind je hier: https://www.erfgoedkloosterleven.nl/contact/contact.html

Hopelijk vind je via deze weg het antwoord op je vraag. Veel succes met je onderzoek!
Ansje Graafmans zei op 28 januari 2021 om 16:08
Ik was daar in 1952 denk ik als 8 jarig Amsterdams bleekneusje met een verschrikkelijke heimwee! Ja, er werd heel veel gewandeld door de bossen.
Ook naar een klooster in volgens mij Bergeijk. Er moest daar altijd iets opgehaald worden bij die nonnen. (Het zou ook zomaar een grote boerderij geweest kunnen zijn.) Voor de terugweg kregen we altijd een grote appel mee. De pakjes die mijn ouders iedere week stuurden werden gedeeld met de andere kinderen. Mijn snoepjes (die ik o zo lekker vond) werden in en grote pot gedonderd. We kregen alleen zondag's een snoepje. Waar is de rest van het lekkers allemaal gebleven? Die taaie kapjes met gekleurde muisjes waren niet weg te krijgen!! Ook de lauwe melk met dat dikke vel was verschrikkelijk! Toch nog tijdens mijn verblijf 3 pond aangekomen. Ik vond het beslist géén fijne tijd daar. Gelukkig mocht mijn moeder 1x per 14 dagen op vrijdag of zaterdag om 19.00 uur bellen. We moesten ook iedere week gaan biechten geloof ik, maar dat wilde bij mij niet lukken..... ik zat te huilen in de biechtstoel omdat ik NIKS wist. Op het laatst ging ik maar wat verzinnen. En die 3 rozenhoedjes die mij werden opgelegd???? Nou, die konden ze wel vergeten.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 1 februari 2021 om 08:48
Hallo Ansje, bedankt voor je bijdrage. Je werd wel ver van huis gestuurd. En veel privacy of persoonlijk bezit zat er dus niet in. Zijn er nog bepaalde lessen of activiteiten die voor een welkome afwisseling zorgden in dit regime? En wat waren dat eigenlijk, die 'taaie kapjes'?
Wil van Schooten zei op 20 maart 2021 om 07:00
Helaas heb ik ook geen goede herinneringen aan de periode die ik daar in de jaren 50 ben geweest. Het strenge regime is me altijd bij gebleven Op de slaapzaal mocht je zelfs je hoofd niet optillen als je niet kon slapen naar het toilet gaan was dan verboden ondanks de blaasontstekingen die ik regelmatig had. Ook ben ik nooit vergeten dat een meisje had overgegeven in haar bord pap en dat haar neus dichtgeknepen werd en alles weer naar binnen gegoten werd.
Gelukkig was er een leidster die erg aardig voor ons jonge kinderen was en door haar heb ik de 6 weken overleefd!
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 22 maart 2021 om 06:59
Bedankt Wil voor je reactie. Wat een praktijken... ik kan mij niet voorstellen hoe dat moet zijn geweest. Het zullen wel zes lange weken zijn geweest. Wat herinner je je nog het beste van die ene leidster, wat waren haar taken en zagen jullie haar vaak?
Karen Beks zei op 27 maart 2021 om 15:40
vandaag kocht ik in Schijndel een boekje genaamd Het Achterhuis,waarin een stempel Het Jacobusgesticht Eersel staat.Dus er was een bibliotheek.Misschien herinneren mensen zich dit nog.groet Karen
Ansje Graafmans zei op 27 maart 2021 om 16:51
Dag Thijs, Nou dat waren kapjes van het brood en je trok bijna je tanden uit je mond om er een stukje af te krijgen. Het bleek dat ik bij nader inzien in 1954 en niet in 1952 daar was. Ik vond het erg leuk dat Jeanne Kerkhof-Halewijn een groepsfoto had ingezonden. Ik kan mij nog goed herinneren dat deze gemaakt werd. Ik ben het meisje met dat witte kraagje zittend op de voorgrond. De naam van de leidster op de achtergrond kan ik mij niet meer herinneren maar ze was verschrikkelijk lief. We konden vrijdags een brief naar huis sturen maar of die brieven ooit zijn aangekomen betwijfel ik. Postzegels kosten immers geld! Dat schrijven gebeurde in een ruimte met tafeltjes en stoeltjes en er stonden ook wat boeken. Of wij die ook daadwerkelijk ook mochten lezen betwijfel ik. Ik als boekenwurm heb ze in ieder geval nooit mogen pakken. Ook mochten wij nooit onze eigen tandpasta gebruiken. Iedere dag moest een meisje haar tube afgegeven en die non deed dan bij iedereen een beetje op de tandenborstel. De volgende dag was weer iemand anders aan de beurt en zo kregen we weer een ander smaakje. Een meisje had een blauw poeder in een blikje en ik vraag mij af of dat wel geschikt was om daar je tanden mee te poetsen. Wij vonden het in ieder geval niet erg lekker maar we hadden helaas helemaal niks in te brengen. Het enige positieve waren de wandelingen en het springen over de slootjes. Heerlijk in de frisse lucht! Zingen...........nou, dat deed ik absoluut niet want zo blij was ik daar niet! Al met al is het een hele vervelende ervaring geweest daar bij die gefrustreerde nonnen in Eersel en graag had ik een van die nonnen nog eens gesproken.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 29 maart 2021 om 12:43
@Karen: dank voor je bericht, mooie vondst. Benieuwd of oud-leerlingen die hier reageren, zich die bibliotheek nog goed herinneren (en de goedgekeurde, zedelijk verantwoorde lectuur uiteraard).

@Ansje: bedankt dat je dat nog wilde toelichten. En wat toevallig dat je jezelf dan ineens op zo'n foto ziet! Jouw bijdrage voorziet zo'n foto meteen van een achtergrondverhaal. Misschien dat andere bezoekers zich nog de naam van die lieve groepsleidster herinneren?
Wim Vogels zei op 5 april 2021 om 17:47
ik kwam per ongeluk vandaag deze site tegen over dat tehuis van deze Zusters van Liefde van Schijndel, helaas een andere naam voor welke niet geschikt is om hier op te schrijven.
Ik ben hier “dacht in 1955” zes weken geweest, ik moest hier naar toe om aan te sterken na dat ik bijna een jaar in het sanatorium ion Venlo was geweest voor TBC wat ik -zo bleek later- nooit had gehad. Als ik lees hoe de andere kinderen deze tijd hebben ervaren zit ik weer ondanks mijn leeftijd nu, midden in die (..) tijd daar in Eersel. Wat mij opvalt aan deze korte herinneringen is dat er mild word geoordeeld over deze nonnen, mijn herinneringen zijn -zacht uitgedrukt- minder mild. Ik heb een foto gevonden in een oude doos op zolder waardoor deze heinneringen aan die tijd weer naar boven kwamen alsof het gisteren was vandaar dat ik meer dan blij verast was dat ik vandaag deze site vond.
Ik zal de genoemde fot opsturen in de hoop dat ik hier nog reactie op krijg zodat ik dit verhaal dat ik hier over schrijf (voor mijzelf ) na al die jaren kan afsluiten.
Groetjes Wim.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 11 april 2021 om 14:06
Hallo Wim, dank voor je bijdrage. De foto kun je sturen naar info@bhic.nl en dan voegen wij deze hier toe. En vertel vooral verder over je verblijf in Eersel. Stond dat sanatorium in Venlo trouwens ook onder leiding van deze zusters?
Eric Borrias Verhalenverteller zei op 27 april 2021 om 13:35
Ik kwam bij toeval op deze pagina en las over Joodse kinderen die hier opgevangen zijn. Dat klopt. Ik speel een (9+)voorstelling "Mijn pop huilt 's nachts", waarin ik het waargebeurde verhaal vertel van George en Ursula Levi. twee Duits Joodse kinderen die in 1939 door hun moeder vanuit Duitsland naar Nederland worden gestuurd. Eerst zitten ze in een vluchtelingenkamp op Heijplaat in Rotterdam en daarna in het kindertehuis in Eersel. Daar verblijven ze bijna twee jaar tot ze ontdekt worden en overgebracht naar Kamp Vught. Daarna volgen Westerbork en Bergen-Belsen.
Alle twee overleven de oorlog.
Jammer dat het tehuis er niet meer staat; zou een mooie plek zijn om de voorstelling te spelen.
Meer over de voorstelling op mijn website www.verhalenverteller.nl
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 27 april 2021 om 19:41
Hallo Eric, bedankt voor dit bericht en de link. Een mooie website! En wat prachtig dat deze belangrijke verhalen zo letterlijk een podium krijgen. Goed dat je dit hier hebt gedeeld.
Jo Warnier zei op 28 juli 2021 om 03:08
Ik weet niet pressies welk jaar maar ik was in de 1e klas van de lagere school en denk dus 6 of 7 jaar ik ben van 1948 dus vermoedelijk 1954.
Ik kan me niet herrinetrn of er meisjes waren.
Wel dat we veel gingen wandelen en dat er zsnddiunen waren waar we speelden ook dat er geen bezoek mocht komen waar mijn vader zich niet aan hield.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 2 augustus 2021 om 12:04
Bedankt Jo voor het reageren. Wat mooi dat je vader tóch gewoon op bezoek kwam! Maar hoe liep dat af, hopelijk werd hij niet alsnog weggestuurd of durfden ze dat niet? En vertel nog eens verder over die tijd in het St. Jacobusgesticht als je wilt. Het is erg lang geleden maar misschien dat nog meer herinneringen komen bovendrijven.
Chiara van den Bekerom zei op 9 november 2021 om 20:57
In een doos op zolder heb ik een stapel oude ansichtkaarten gevonden, oa gericht aan verschillende kinderen in Huize Kindervriend in Eersel, gedateerd in de jaren 50. Geen idee hoe we hier aan komen. Is er bij BHIC (of iemand anders) interesse om deze te ontvangen?
Paul de Kort zei op 9 november 2021 om 22:08
Mevrouw van den Bekerom,
Ik heb rond die tijd in Eersel vertoefd. Kan mij er echter niet veel van herinneren, maar probeer deze tijd te reconstrueren. Derhalve ben ik uiterst benieuwd naar de door u gevonden correspondentie.
Ik heb eerder op deze pagina geschreven.

Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 10 november 2021 om 10:36
Dank voor jullie reacties, Chiara en Paul.

@Chiara: naar deze oude ansichtkaart zijn wij/het BHIC zeker benieuwd. Je kunt ons scans/foto's ervan mailen, naar info@bhic.nl onder vermelding van het Sint-Jacobusgesticht in Eersel. Fysieke exemplaren (mag, maar is niet vereist voor plaatsing op deze pagina) kunnen verzonden worden naar Postbus 81, 5201 AB 's-Hertogenbosch. In beide gevallen kun je ze ook richten aan mij.
Chiara van den Bekerom zei op 10 november 2021 om 13:13
@Paul: ze zijn gericht aan Elsje, Gonnie, Toosje, Angèle, Ronny. Afkomstig uit Den Haag, Reuver en Tegelen. En destijds was het denk ik de trend om vrijwel de hele kaart leeg te laten, en enkel "Hartelijke groeten van..." erop te schrijven. Er staat dus weinig op.

@Thijs: ik zal ze per post toesturen!

@Anderen die meelezen: als je er persoonlijk iets mee hebt, kun je ze daarna mogelijk inzien/opvragen bij Thijs.
Paul de Kort zei op 10 november 2021 om 17:11
@Chiara,
Hartelijk dank voor de informatie. Ik zie de plaatsing van de afbeeldingen op deze site met belangstelling tegemoet.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 22 november 2021 om 11:30
@Chiara: nog bedankt voor het sturen van de kaarten. Ik heb een pagina voor ze aangemaakt ( https://www.bhic.nl/ontdekken/verhalen/post-voor-huize-kindervriend-in-eersel ), en deze aan de huidige pagina gekoppeld. Bijvoorbeeld bovenaan deze pagina zie je een knop met link naar het nieuwe artikel, met een korte beschrijving. Hartelijke groet,

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: