Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Reacties (20)

Maria M. zei op 30 september 2020 om 23:24
Dag Tijs , Je gelooft het niet maar ook ik heb een verhaal m.b.t. Regina Coeli in Vught. En ja meer dan respect van uit verschillende benadering door mijn leven heen. En aan een persoon in het bijzonder 1953-1954 en 1955 Mére Gabriële .
harry reintjes zei op 16 oktober 2019 om 03:27
thijs en elena, zie mijn reactie hierop bij internaat st. norbertus heeswijk
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 13 juni 2019 om 16:33
Hallo Jan, bedankt voor je berichtje! Het klinkt heel interessant! Zou je een paar pagina's naar ons willen mailen via info@bhic.nl tav Meisjespensionaat Regina Coeli in Vught? Alvast dank!
Jan Poels zei op 13 juni 2019 om 13:40
Mijn moeder, Willy Schots zat in de jaren 1933/34 op Regina Coeli. Ik heb nog enkele oude schoolschriften, in het Frans en Nederlands. Eerlijk gezegd niet spectaculair.
Kan ik u daar een plezier mee doe, of hebt u die reeds in grote getale.
Groet, Jan Pels
kleindochter Philomine Ditvoorst zei op 24 maart 2019 om 11:49
@ Thijs de Leeuw: Ik heb een aantal foto's doorgestuurd naar Marcel.
Ik ben geen onderwijzeres....
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 19 maart 2019 om 13:47
Bedankt voor je berichtje, Elena. En wat goed te horen dat je deze positieve herinneringen aan deze periode bewaart. Dat is nog altijd een waardevolle insteek, lijkt me, zo'n respectvolle manier van benadering. Dank dat je dat hier onder de aandacht hebt gebracht.
Elena Beets zei op 19 maart 2019 om 12:30
Ik zat als extern een jaar op Regina Coeli in Vught,ik meen, in 1962. Moeder overste was toen mère Marie des Anges. Ik fietste elke dag van Hintham naar Vught. Dat was vroeger vrij normaal. Goede herinneringen heb ik aan dat jaar. Goed onderwijs, goede, op leren gerichte atmosfeer. Opvallend was de respectvolle manier waarop men met elkaar om ging.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 19 maart 2019 om 10:04
@kleinkind Philomene Ditvoorst: bedankt voor je reactie! En wat mooi dat je die foto's van je oma allemaal nog hebt bewaard. We zijn nu natuurlijk wel heel benieuwd naar wat er allemaal op staat. Als je wilt, kun je ze ons in digitale vorm doorsturen naar info@bhic.nl.

@Marcel: hartelijk dank voor je aanvulling. Deze is zeer welkom. Juist ook omdat zulke internaten, voor jongeren die bijzondere zorg nodig hadden, op dit moment nog niet op de kaart zijn gezet. Wil je misschien nog meer vertellen over het werk dat je deed op het Instituut voor Doven? Ben je ook op de nieuwe school aan de slag gegaan?
Marcel Broesterhuizen zei op 19 maart 2019 om 09:51
Toen ik in 1977 op het Instituut voor Doven kwam werken, zat er in het gebouw Regina Coeli een school en internaat voor dove kinderen, school en internaat Eikenheuvel, voor dove kinderen die moeilijk konden leren spreken. Er was toen nog een aanbouw waar het Talenpracticum inzat. Begin tachtiger jaren ging het Talenpracticum daaruit, naar het nieuwe gebouw en werden ook die ruimten overgenomen door het Instituut voor Doven. In de villa van Eikenheuvel zat een internaatsgroep voor oudere dove jongens. Ik ken nog veel doven die daar op school en internaat hebben gezeten. Eind tachtiger jaren is de villa afgebroken. Een paar jaar later is een nieuwe school gebouwd, nu School Talent geheten, en internaatshuizen aan de Theresiastraat.
kleinkind Philomine Ditvoorst zei op 19 maart 2019 om 09:45
Mijn oma heeft, voor 1916, nog lesgegeven op Regina Coeli.
Ik heb nog enkele zeer oude foto's en ansichtkaarten.
Christian van der Ven
Christian van der Ven bhic zei op 15 maart 2019 om 15:03
Dat is een mooi verhaal, Feliz. En fijn om te horen dat het contact altijd goed is gebleven. Zitten er nog mooie foto's van het landgoed en de villa in jullie familiealbums? Die zijn misschien mooi om hier te delen.
feliz zei op 15 maart 2019 om 13:58
Mijn overgrootvader werkte op dit landgoed en woonde daar ook met zijn gezin in de villa. Zijn oudste dochter (mijn oma) was erg intelligent en dit werd door de nonnen opgemerkt. De nonnen boden aan dat zij gratis intern mocht op het pensionaat. Dit was natuurlijke en groot en bijzonder voorrecht. Helaas weigerden haar ouders dit. Ze moest later maar trouwen en dat was voldoende... we hebben het nu over de jaren net voor de oorlog, en een echt katholieke brabantse familie... Mijn oma heeft altijd hoog opgegeven over de nonnen, waar ze altijd een zeer goed contact mee onderhielden. Ze werden dus niet als "de werklui" gezien! Best bijzonder vind ik dat.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 14 maart 2019 om 10:18
@ Saskia: veel dank voor je reactie. En inderdaad, wat je zegt, een erg 'leuk' begin van die drie lange jaren... Op zo'n jonge leeftijd zo behandeld worden, terwijl je gewoon je best doet. Gelukkig heb je toen in ieder geval nog steun gevonden bij een andere leerling, en wat mooi dat jullie vriendschap altijd is gebleven! Heeft zij ook zulke herinneringen aan de kostschool? Hebben jullie daar als oud-leerlingen later nog veel over gepraat?
Saskia Hagemeijer zei op 13 maart 2019 om 21:44
Het internaat waar ik op zat was Regina Coeli in Vught
Saskia Hagemeijer zei op 13 maart 2019 om 21:32
Voor mij is het de vreselijkste tijd van mijn leven geweest. Ik ben er 3 jaar geweest en het voelde als een gevangenis. Ik kom uit Oirschot en daar kende je iedereen en dat gaf ons de vrijheid om op straat of bij buren en vrienden te zijn. Gelukkig heb ik iets goeds aan overgehouden, een hele goede vriendin.
Het meest miste ik mijn leesboeken. Alleen in de weekenden kregen we leesboeken .Mère Prefet was een vreselijk mens, vanaf de eerste dag ging het al mis. Ik had vergeten inkt mee te brengen en toen mijn vulpen leeg was moest ik dus aan iemand vragen om inkt. Daar ik niemand goed kende maakte me dat nog nerveuzer. Daardoor viel de inktpot om. Ik heb toen de hele boel goed schoongemaakt en er was niets meer van te zien, maar tóch moest ik bij Mère Prefet komen en kreeg ik een preek en daarna moest ik een gulden betalen voor de schoonmaak. Mijn ouders hadden vergeten me geld te geven en dus stond ik toen bij haar in de schuld! Dat was dus een leuk begin...
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 12 maart 2019 om 15:11
Dank voor je berichtje, Evelyn! Wat bijzonder dat zowel je moeder, als je zus en jijzelf daar zijn geweest. Hebben jullie het er onderling wel eens over gehad, of er veel veranderd was in al die jaren?

Ik begrijp uit je reactie dat er weinig begrip was voor kinderen met dyslexie. Betekent dit ook dat je minder prettige herinneringen hebt aan het onderwijs uit die jaren?
Evelyn Smulders-Scheeren zei op 12 maart 2019 om 13:15
1965 er naar toe gegaan, na 2 jr er weer af. Ze hadden toentertijd nog nooit van dyslectie gehoord en dat was/ is mijn probleem.
Ook mijn oudere zus heeft er de laatste 3 jr mms intern gezeten.
Mijn moeder zat in haar jeugd extern op deze mms
Maria Oisterwijk zei op 10 maart 2019 om 21:22
Ik heb in Oisterwijk op Catharinaberg gezeten is daar al informatie over beschikbaar?