Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Reacties (13)

Albert
Albert zei op 6 januari 2020 om 14:59
Piet,
De gereedschappen van genoemde klompenmakers werd geschonken aan een speciaal museum (Van Schaiijk) in Langenboom. (Zie website). Mogelijk heeft men daar ook informatie.
Piet Willemse zei op 6 januari 2020 om 14:46
wat een geweldig verhaal.
Dank daarvoor.
Ik ga informeren of de Heemkundekring in het bezit is van zo'n klompje.
Dank je wel
Piet Willemse zei op 6 januari 2020 om 14:46
wat een geweldig verhaal.
Dank daarvoor.
Ik ga informeren of de Heemkundekring in het bezit is van zo'n klompje.
Dank je wel
Albert
Albert zei op 6 januari 2020 om 12:41
Marilou en P. Willemse, tijdens de mobilisatie en later de bevrijding werden door klompenmakers, onder meer door gebroeders "van der Cruijsen" uit Langenboom en Escharen souvenirklompjes met opschriften gemaakt als herinnering aan het verblijf in Brabant. Vooral de geallieerden bevrijders, Amerikanen, Canadezen en Engelsen waren wild op deze souvenirs met "Greetings from Holland!". Ik heb in september/ december 1944 veel van deze klompjes bij de bevrijders geruild tegen sigaretten en chocola. Ook mijn moeder was daar erg blij mee en kon, vooral in september de sigaretten dan in de kruideniers winkel weer verkopen aan haar rokersklanten, die tijdens de oorlog aangewezen waren op gerantsoeneerde surrogaat rookartikelen, waaronder maar een sigarettenmerk Consi. Zij had nog nooit zo'n grote voorraad sigaretten gehad, zelfs de kapelaan, die nooit klant was geweest, hoorde dat en kwam sigaretten kopen.Ook tijdens de oorlog wisten kinderen niet dat er nog chocola bestond.
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 6 januari 2020 om 10:23
Beste P. Willemse, dank voor uw berichtje. Bijzonder hoor, zo'n klompje! Eerlijk gezegd zegt mij het zo niets, en een snelle zoektocht online levert ook geen resultaat op. Maar mogelijk kan de heemkundekring Langenboom u er wel meer over vertellen. Dit is hun website: https://www.heemkundelangenboom.nl/
P Willemse zei op 2 januari 2020 om 23:52
Kunt u mij iets vertellen over kleine klompjes , heeft u daar ooit iets over gehoord, ik bezit een klopmpje met de tekst Mobilisatie 1939. Op de zijkant staat gegraveerd Langen boom en de afkorting G-R I op de neus is een soldaat gegraveerd met de vingers in zijn oren en een geweer met bajonet
Hoor graag van u
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 11 oktober 2017 om 14:56
Ah, excuses Albert; dat heb ik niet goed begrepen. Maar dan heb je dat bij deze weer rechtgezet, dank je!
Albert
Albert zei op 11 oktober 2017 om 12:24
Marilou, Er is blijkbaar een misverstand over de treinen! In mijn verslag van 6 oktober schreef ik, dat ik een foto had van de tweede trein, die weer klaar stond in Goch voor de aanvoer van zwaardere wapens ter versterking voor het bataljon, dat in de ontspoorde pantsertrein had gezeten. Van de ontspoorde eerste pantsertrein zijn al foto's bij het BHIC beschikbaar. Die ontsporing van de pantsertrein op 10 mei 1940 heb ik als 10 jarige jongen gezien en daarvan heb ik ook foto's. Over "Het gevecht bij Mill" is er ook nog de Site : www.webridder.nl/ van Toon Hermsen.
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 6 oktober 2017 om 19:22
Indrukwekkende bijdrage, Albert, dank daarvoor. Zou je de foto van die ontspoorde trein naar ons kunnen mailen? Dan zetten we die hierbij.
Albert zei op 6 oktober 2017 om 11:33
Dat Janus Bastiaans dood geschoten werd was wel op vrijdag 10 mei 1940. Zie ook het boek "MILL van mobilisatie tot bevrijding!". Hij was inderdaad teruggekomen uit Nistelrode om zijn vee te verzorgen. De pantsertrein had daar op 10 mei een bataljon ( 1000 man) gelost en die zaten verborgen in de sloten en struiken in afwachting van versterking. In Gogh stond een nieuwe trein klaar, waarvan ik een foto heb. De versterking kwam niet omdat de trein in Mill ontspoorde, hetgeen ik als 10 jarige jongen heb gezien. De Duitsers, die verborgen zaten, hebben mogelijk gedacht, dat Janus hun plaatsen ging verraden aan de Nederlandse soldaten. Op onze vluchtroute naar Uden, via de Udensedijk en Zeeland, ben ik die dag met mijn ouders langs de boerderij gekomen. Mijn vriend, Jan van Eenbergen, de vader van Janneke is later met de dochter van Janus getrouwd,
Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman bhic zei op 18 januari 2016 om 10:00
Bedankt voor je reactie Janneke. We laten je reactie onder dit verhaal staan, dan weet iedereen dat het niet 9, maar 10 mei moet zijn.
janneke zei op 16 januari 2016 om 15:23
Het was geen 9 mei maar 10 mei!! en op 11 mei is hij dus gestorven.