i

vertelde op 2 december 2019 om 14:43 uur

Onderstaande gebeurtenis speelde zich af z'n 65 jaar geleden. Het was de tijd die werd gekenschetst door de zogenaamde zuilen. Wij, als rooms-katholieken, zaten in de zuil der confessionelen en in het Brabantse land waren wij in deze zuil verreweg het sterkst vertegenwoordigd. Socialisten of liberalen waren vreemden voor ons.

In het bos bij de Joodse begraafplaats, 1969 (foto: Vera Delleman-de Kort; BHIC fotonr. 1923-002229)Onze vriendjes waren dan ook altijd katholiek, zoals waarschijnlijk ook de meeste klanten van mijn vader's drukkerij. Maar ook binnen onze zuil liet de integratie veel te wensen over. Ik vraag me trouwens af of dat woord toentertijd al in de Dikke van Dale voorkwam...

Volgens mij woonde er in onze straat, de Loyolalaan in Vught, slechts één protestantse familie. De familie Van der P., een gezin met een zoon en een dochter, Els genaamd. Dat was dan ook het enige dat ik wist van deze familie. We speelden niet met deze kinderen en volgens mij leefden zij ook teruggetrokken.

Natuurlijk beschouwen we dit nu met onze inzichten uit de 21e eeuw. Over beschouwen gesproken: velen van ons die op een bepaalde leeftijd zijn gekomen gaan zich 'te buiten' aan het beschouwen, al dan niet door deze website daartoe aangezet. Voor mij geldt dat in ieder geval wel!

Burgemeester Loeff (van 's-Hertogenbosch) en Ds. Nutbey uit Vught, 1958 (Foto: Fotopersbureau Het Zuiden, coll. BHIC nr. FOTOVU.1715, detail)Zoals gezegd speelde deze gebeurtenis zich zo'n 65 jaar geleden af. Ik was een jaar of zeven. Mogelijk zullen velen van u deze gebeurtenis met enig schouderophalen afdoen, maar voor mij was het belangrijk in mijn verdere ontwikkeling.

Vaak speelden en voetbalden wij in het zg. Jodenbos. Dit bos lag aan de Helvoirteseweg in Vught, tegenover het toenmalige gebouw van Regina Coeli. Ik vermoed dat de Joodse begraafplaats de naamgever was van de bos. Deze begraafplaats ligt aan de andere kant van het bos. Nu is het bos grotendeels verdwenen en heeft het plaats gemaakt voor huizen. Toen we er die dag wilden gaan voetballen bleek ons speelveld bezet te zijn door andere kinderen en een man. Voor ons onbekenden. Dat pikten we niet en dat lieten we dan ook duidelijk merken. Later bleek het een dominee te zijn met kinderen uit zijn 'zondagsschool'.

De man liet ons verbale geweld over zich heen gaan en vroeg ons toen om bij hen te komen zitten. Nog steeds weet ik niet hoe hem dat lukte. Maar we deden het en voor mij ging een onbekende wereld open. Dit waren ook normale kinderen, die onze vriendjes konden zijn. Het bepaalde in grote mate mijn latere mensbeeld en mijn kijk op de wereld. Nog regelmatig denk ik hieraan terug.

Foto's
  1. In het bos bij de Joodse begraafplaats, 1969 (foto: Vera Delleman-de Kort; BHIC fotonr. 1923-002229)
  2. Burgemeester Loeff (van 's-Hertogenbosch) en Ds. Nutbey (r.) uit Vught, 1958 (Foto: Fotopersbureau Het Zuiden, coll. BHIC nr. FOTOVU.1715, detail)

 

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (3)

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 2 december 2019 om 19:23 uur

Imposante bijdrage, Ton, ik denk niet dat iemand zijn schouders kan ophalen bij het lezen van zo'n voorval! Wat mooi dat deze dominee de deur naar de 'andere wereld' voor jullie openzette, en daarmee de kijk op de wereld voor jou (en misschien ook wel de andere kinderen) heeft veranderd.

Bedankt voor je verhaal!

Luuk zei op 3 december 2019 om 09:08 uur

Wellicht interessant de betekenis van regina-coeli uit de Katholieke Encyclopedie: https://www.ensie.nl/katholieke-encyclopaedie/regina-coeli

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 3 december 2019 om 13:10 uur

Dat is zeker een mooie aanvulling, dank voor het doorgeven, Luuk.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: