i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Eersel
Periode: 1902 - 1973
Tags:

en maakt ook deel uit van:

Atlas: Kloosters

vertelde op 29 juli 2013 om 11:36 uur

Je moet niet al te jong zijn om je dit klooster en zijn bewoners nog te herinneren. Toch zullen er nog zeker verhalen over hen de ronde doen in Eersel en omstreken. Naar die verhalen zijn wij heel benieuwd!

Het klooster (BHIC, collectie Provincie Noord-Brabant)

Het klooster (BHIC, collectie Provincie Noord-Brabant)

De stichtingsdatum van dit klooster van de Zusters van Liefde van Schijndel is 5 november 1902. De welgestelde Eerselse familie De Kort stelde de helft van haar vermogen en boerderij met personeel ter beschikking voor de stichting van een liefdehuis.

Architect J. Heijkants ontwierp het klooster op de plaats van de zeventiende-eeuwse schuurkerk. In 1910-1911 kwam er een kapel van de hand van de Eindhovense architect A. van Gestel.

De zusters gaven onderwijs, hadden een sanatorium voor tbc-patiënten en een koloniehuis voor zwakke kinderen. Later verpleegden ze ook geestelijk gehandicapten.

De Kolonie (BHIC, collectie Provincie Noord-Brabant)
De Kolonie (BHIC, collectie Provincie Noord-Brabant)

Men besloot een nieuw ‘gezondheidskoloniehuis’ voor tbc-patiëntjes te bouwen. Op 21 september 1926 zegende Mgr. A.F. Diepen de Rooms-Katholieke Gezondheidskolonie in. Het gebouw is ontworpen door architect L. Kooken uit Eindhoven.

Het klooster is 1 maart 1972 opgeheven en de zusters verhuisden naar Stichting De Donksbergen in Duizel. In de jaren tachtig is het gebouw gesloopt voor het nieuwe gemeentehuis.

 

Bronnen

J. Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant, Alphen aan de Maas, 2010 
Heemkundige studiekring De Acht Zaligheden, Historie klooster (geraadpleegd 3 april 2019)

De genoemde datum van sloop van het gebouw in dit verhaal is aangepast op 3 april 2019 n.a.v. een reactie. Redactie

 

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (12)

Jeanne Kerkhof-Halewijn zei op 13 oktober 2018 om 12:23 uur

Ik ben Jeanne Kerkhof Halewijn ben in Eersel 6 weken geweest in 1954 ik vond het vreselijk ze waren zo streng .droeg altijd een onderbroek die veel te groot was en als je aan het wandelen was en hij zakte af dan mag je hem niet omhoog trekken eten was vreselijk met geweld in je mond geduwd als je het vies vond .

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 13 oktober 2018 om 16:34 uur

Jeetje Jeanne, ik kan me voorstellen dat je daar nare herinneringen aan hebt overgehouden! Die zes weken hebben vast - voor je gevoel - veel langer geduurd. Ben je er later nog ooit naar teruggegaan?

R.Kluvers zei op 9 november 2018 om 13:59 uur

mijn naam is Rob Kluvers ben hier in 1948 met mijn zusje uit Leiden 6 weken geweest om aan te sterken. De jongetjes links en meisjes rechts.
s'middag wandelen en een uurtje in de buitenlucht slapen, in de havermoutpap bleef je lepel rechtop staan het enige wat niet te (vr)eten was.waren de zoute haringen.
savonds in de rij voor het slapen gaan een schrobbeurt en dan naar bed heb hier geen slechte ervaring aan over gehouden maar was wel blij weer thuis te zijn.

Jeanne Kerkhof-Halewijn zei op 10 november 2018 om 10:47 uur

Marilou Nillesen ik ben later terug geweest maar het was afgebroken ik ben in Eersel ook rond wezen rijden .het deed me wel wat groetjes Jeanne .ik heb nog wel een foto van de groep .

Lisette Kuijper
Lisette Kuijper bhic zei op 13 november 2018 om 14:33 uur

Bedankt voor het delen van jouw herinneringen aan het Sint-Jacobusgesticht, Rob! Ik kan me goed voorstellen dat je blij was om weer thuis te zijn, maar wel fijn om te lezen dat je er geen heel slechte ervaringen hebt gehad.

Jeanne, heel begrijpelijk dat het je wat deed toen je weer een bezoek bracht aan Eersel. Mocht je de foto van de groep met ons willen delen, dan kun je 'm eventueel scannen en sturen naar info@bhic.nl.

C de Heij zei op 29 januari 2019 om 11:18 uur

Verschrikkelijke ervaringen , strobalen waar je op sliep , in eigen overgeefsel wakker worden . Met eten overgeven dan werd ik apart gezet , en moest het alsnog opeten . Zilver armbandje van mijn vader gehad mocht als ik thuis kwam mijn naam in laten zetten , moest ik inleveren , nooit meer terug gehad . Wat heb ik ge huilde terug naar huis . Dit was in 1954 . Ik was daar met mijn verjaardag in Februari werd ik 7jr. Dat vergeet je nooit meer .

Hilde Jansma
Hilde Jansma bhic zei op 30 januari 2019 om 12:09 uur

Wat erg om te horen dat je er zo'n slechte tijd hebt gehad.

Martha Janssen- Versteeg zei op 2 april 2019 om 13:43 uur

Zie voor meer actuele informatie van dit klooster het boek:
Schakels in de tijd - 100 jaar zorg in de Kempen, oa geschreven door Thea Moors ( voormalige zuster Heriberta - congregatie Schijndel) en oa Ton Cox ea.
Zelf daar gaan werken in de zorg vanaf 1973 en daar tot zeker 1979 gewerkt, alvorens we naar Duizel gingen. De sloop van het klooster is dus zeker vele jaren later dan 1973!

Paul Huismans
Paul Huismans bhic zei op 3 april 2019 om 09:25 uur

@ Martha Janssen-Versteeg. Dank voor uw corrctie. Onze hoofdbron, het genoemde boek van Jan Smits, vermeldt 1973. Maar uit andere bronnen, o.a. de website van de heemkundekring, blijkt dat de sloop inderdaad pas in de jaren tachtig heeft plaatsgevonden. We hebben het verhaal uiteraard aangepast.

Jolanda Bakker (Heemkundekring Helmont) zei op 9 oktober 2019 om 05:02 uur

Aan Paul Huisman e.a. Er gaat een verhaal in Helmond dat een gehandicapt kind van Syss Inquart (of van zijn broer) verpleegt zou zijn in Eersel. Hebt u daar ooit iets van gehoord?

Els zei op 12 oktober 2019 om 23:07 uur

Er zouden in de jaren dertig Joodse kinderen uit Duitsland in onder gebracht zijn. Ze werden door hun ouders op de trein naar Nederland gezet omdat het daar veiliger zou zijn. De meesten hebben hun ouders nooit meer terug gezien.

Paul Huismans
Paul Huismans bhic zei op 17 oktober 2019 om 12:13 uur

@ Jolanda Bakker en Els. Daar heb ik het boek "Schakels in de tijd" - het is hierboven al genoemd - maar eens op nageslagen. Inderdaad zijn er vanaf 1939 Joodse kinderen opgevangen in het Jacobusgesticht. Maar over een zoon van Seyss-Inquart zie ik in dit boek zo gauw niets (wat natuurlijk niet wil zeggen, dat het niet gebeurd kan zijn).

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: