i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Aarle-Rixtel
Tags:

Waar komt de bijnaam van Wim Daniëls vandaan?

vertelde op 22 mei 2018 om 16:00 uur

Op het oude voetbalveldje van Wim Daniëls in Aarle-Rixtel werd uitsluitend in dialect gesproken. Zoals in zoveel dorpen in Brabant gebruikelijk was, werden bijnamen gebruikt om personen meer te duiden. “Van wie bende gij er inne?” als vraag om de familieband duidelijk te maken.

“Ik zag de zwaarte van de bijnamen die veel jongens droegen. Zo was er een jongen die ‘pitje’ werd genoemd. Hij had een uitsteeksel aan een van zijn oren dat op een pitje leek. Vandaar die bijnaam. Op een zeker moment kwam ook zijn jongere broer op dezelfde plaats voetballen. Hij had geen pitje in zijn oor, maar werd toch ‘klein pitje’ genoemd, waarna zijn broer, die dus wel de oorpit had, ‘groot pitje’ als bijnaam kreeg."

"Ik vroeg me weleens af hoe dat moest voelen zo’n bijnaam? Die vraag hield me nog meer bezig ten aanzien van een andere jongen, die ‘piemeltje’ werd genoemd. Waarom hij die bijnaam had gekregen, wist en weet ik niet. Piemeltje. Ik denk niet dat hij er blij mee is geweest, maar iedereen zei het zonder aarzelen.”

Wim Daan Daniëls

“Ikzelf had die aarzeling wel. Ik gebruikte liever zijn gewone voornaam. Zelf had ik trouwens ook een bijnaam, Daan, maar zo werden mijn broers ook genoemd. Het was gewoon een afleiding van mijn achternaam, Daniëls. Ik vond het wel mooi, zo mooi, dat ik me later nog even, een beetje parmantig, Wim Daan Daniëls ben gaan noemen. Een van mijn broers heeft zijn zoon trouwens Daan genoemd, dus die heet nu echt Daan Daniëls.”

Naast de bijnamen werd uitsluitend in dialect gesproken op het veld, waar ook eigen regels hoorden. “We deden altijd aan ‘voetje treden’ om de elftallen samen te stellen die tegen elkaar gingen spelen. Twee jongens gingen dan zo’n twee meter uit elkaar staan met de gezichten naar elkaar toe. En dan moest je om beurten je ene voet tegen je andere aanzetten en zo naar elkaar toelopen. Wie als laatste een hele of halve (schuingezette) voet ertussen kon krijgen, mocht als eerste beginnen met het kiezen van medespelers. Voetje treden. Zo zeiden we het natuurlijk niet precies, want we spraken allemaal dialect. ‘Aftrèèje’ heette dat dan.”  

Wil je meer lezen over de jeugd van Wim Daniëls in Aarle-Rixtel?

Lees hier het verhaal van Wim Daniëls

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (4)

LEGS zei op 26 juni 2018 om 23:49 uur

IRST AFTREEJE DAN D'N AFTRAP
op m'n twaolfde kreeg ik unne voetbalknie
toen waar 't afgelope.
gelukkig noot unne gitaorellemboog gekrege
groete
Legs

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 27 juni 2018 om 09:22 uur

Bedankt Legs. Die voetbalknie, da's toch niet de schuld van Wim Daniëls, hopen we? ;)

LEGS zei op 27 juni 2018 om 10:55 uur

Nee hoor, heb nooit tegen of mee Wimme gevoetbald.
Kwaam vaneiges

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 27 juni 2018 om 11:40 uur

En zoiets gaat dan nooit meer vaneiges over, da's wel jammer...

Maar bedankt voor je snelle antwoord!

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 27 juni 2014 om 19:22 uur

Bijnamen in Heesch

vertelde op 23 januari 2018 om 10:38 uur

Wim Daniëls zoekt weg tussen korenbloemen en bijnamen naar oud voetbalveldje