i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Escharen
Tags:

en maakt ook deel uit van:

Atlas: RK kerken

vertelde op 2 november 2009 om 10:11 uur

De Lambertuskerk van Escharen heeft een lange geschiedenis achter de rug. De eerste voorganger van het huidige gebouw moet er al vóór het jaar 1000 hebben gestaan. Als dochter van de kerk van Cuijk, fungeerde de kerk van Escharen op zijn beurt weer als moederkerk van Grave en de kapellen van Gassel.

Van de eerste kerk zijn in 2001 onder de oude kerkfundamenten sporen gevonden in de vorm van resten van houten paalfunderingen. Dit soort sporen wijst op een houten kerkgebouw uit de tiende eeuw. Bij diezelfde archeologische onderzoekingen van 2001 werd de fundering gevonden van een toren die bij een tufstenen kerkje hoorde. Dat eerste stenen kerkje moet van rond het jaar 1150 geweest zijn. Ongeveer een eeuw later is de kerk vergroot in baksteen. Tussen 1300 en 1400 schijnt de kerk wel viermaal afgebrand te zijn.

De eerste schriftelijke vermelding van de kerk van Escharen dateert uit 1486. Na de Vrede van Munster in 1648 werd de Lambertuskerk in beslag genomen door de autoriteiten en gesloten. De Estersen moesten voortaan ter kerke in het katholieke Land van Ravenstein. Na 1672 mocht er in Escharen een schuurkerk gebouwd worden.

In 1799 kregen de katholieken de middeleeuwse parochiekerk terug. Maar doordat het gebouw na 1648 nauwelijks onderhouden was (de kerk had als veestal gediend), was het niet meer dan een ruïne. In Escharen bleef men liever de schuurkerk gebruiken, die na een brand in 1794 juist helemaal opnieuw was opgebouwd. In 1809 kreeg de schuurkerk zelfs een toren: men mocht inmiddels immers best zien dat het om een kerk ging!

Pas in 1863 werd de huidige, neogotische kerk gebouwd, waarschijnlijk naar ontwerp van de bekende architect P.H.J. Cuijpers. De nieuwe kerk van bouwpastoor Lambertus (what’s in a name?) Verstraaten werd in 1864 ingewijd. Als een echte religieuze ondernemer wist deze pastoor de hand te leggen op een botje van de H. Machutus en zo een lucratieve Machutusverering nieuw leven in te blazen: de Lambertuskerk is nog steeds op Tweede Pinksterdag het doel van een drukbezochte bedevaart.

De kerk stond centraal in het godsdienstige leven van vroeger. Maar de bezieling van een parochie moest natuurlijk komen van de pastoor en zijn kapelaans.

Wie herinnert zich nog pastoor P.H. Stevens, die de heilige mis verzorgde in de Lambertuskerk in de jaren vijftig en zestig? Wij zijn benieuwd naar de verhalen. Je kunt ze hieronder vertellen.

Pastoor Stevens    

Afscheid van P.H. Stevens als pastoor van Escharen, 26 februari 1968. Aan zijn huishoudster wordt een tas aangeboden. (BHIC, ESC0030, foto: Fotostudio Jan Waarma)

 

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (1)

J.M.A. Bakermans zei op 28 augustus 2016 om 14:04 uur

In het rapport van de Rijksmonumentendienst staat J. Werten als architect genoemd en komt de naam van P.Cuypers niet voor; elders heb ik ook H.C. Dobbe
als architect zien staan. Ik ben geneigd het rapport van de Rijksmonumentendienst te volgen; de naam van de architect inzake de uitbreiding in 1931 heb ik niet kunen vinden

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 11 februari 2009 om 12:01 uur

Lambertuskapel

vertelde op 1 september 2007 om 14:03 uur

Eén dorp, drie heren: Eerde

vertelde op 27 mei 2010 om 11:16 uur

Het Heilig Bloedwonder