skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen Bhic
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen Bhic

De broeder met de hond

Tussen de spullen van mijn moeder kwam ik het bidprentje van broeder Otto tegen. Mijn heeroom broeder Otto, ook wel de broeder met de hond genoemd, was trappist. Hij hield vogeltjes en had bijen en een hond.

Voorkant van het bidprentje van broeder Otto
Voorkant van het bidprentje van broeder Otto

Als kind kwam ik eenmaal per jaar met mijn hele familie in de Abdij Koningshoeven, omdat er dan een mis gelezen werd voor mijn oma van moeders kant, zij was een zus van broeder Otto. Na de mis gingen we naar de vrouwentuin. In de vrouwentuin was een kleine speeltuin en een groot grasveld waar we konden ravotten. Mijn moeder en tantes maakten in de grote keuken die erbij was soep en smeerden broodjes voor iedereen. We mochten ook altijd naar de opgezette dieren gaan kijken, die stonden in een ruimte boven de toegangspoort. Wij leefden altijd naar deze dag toe.

Binnenzijde van het bidprentje.
Binnenzijde van het bidprentje. Klik hier voor een vergroting

Ook kwam broeder Otto regelmatig naar ons thuis om honing te brengen. We waren door het dolle heen als we hem in zijn bruine pij de straat in zagen fietsen, dan hadden we geen tijd meer voor vriendjes en vriendinnetjes. Later toen ik al op de middelbare school zat ging ik regelmatig naar "ome Jo" toe om hem te bezoeken, ik mocht dan met hem naar de grote tuin achter het klooster en mocht ik ook het zwembad zien. Dat was een hele eer omdat dat streng verboden was voor buitenstaanders.

Mijn man (toen nog vriend) heeft in de jaren tachtig nog een fotoreportage over broeder Otto mogen maken in de abdij.

Helaas leeft mijn oom niet meer en mis ik nog steeds de bezoekjes aan hem, ik heb daar een geweldige tijd gehad.

Noot van de redactie: dit verhaal is een bewerking van een reactie bij het verhaal Abdij Koningshoeven in Berkel-Enschot. Daar staan meer reacties met informatie over broeder Otto.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

Doe mee en vertel jouw verhaal!