i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Uden
Tags:

De eerste schooldag van LTS in Uden

vertelde op 1 september 2011 om 21:37 uur

We gaan precies zestig jaar terug in de tijd; naar 1 september 1951. Deze eerste schooldag op de LTS in Uden begon voor alle leerlingen met het bijwonen van de plechtige Heilige Mis in de Petruskerk. Wij waren de eerste leerlingen van de pas opgerichte school LTS. St Eloy, voor het vakonderwijs van hout- en metaalvak.

De benaming LTS was nieuw in Uden, voorheen heette het de Ambachtsschool. Na de mis kregen we het lesrooster, in het theorielokaal van de jongensschool Petrus aan de Kerkstraat. Het aantal leerlingen voor het vak houtbewerking was matig, voor metaalbewerking was er een klas met 31 leerlingen.

Op de bovenste verdieping van de lagere school waren drie lokalen voor de hout- en metaalgroep en een tekenkamer. Op het nieuwe industrieterrein aan de Volkelseweg waren in de fabriekshal van Nieuwenhuisen Kunststoffen de praktijklokalen ingericht voor het vak van hout en metaal.

Er waren nog geen machine's aanwezig, en op de werkbanken ontbraken nog de bankschroeven. Ook het benodigde lesmateriaal was nog niet aanwezig. Een smidsvuur -  zo werd verteld - was uit de tijd en daarom was er in Uden geen opleiding smeden.

Alles bij elkaar vond ik het jammer dat ik niet de ambachtschool in Veghel gekozen had voor mijn opleiding. Het fabrieksgedeelte was gescheiden door een tweeëneenhalf meter hoge muur en er hing een enorme stank van de fabricage van bakelieten onderdelen. Ondanks dat je de werkkleding achterliet, nam je de stank mee naar huis. In de metaalklas had je een blauwe overall, in de houtklas een bruine.  

Een jaar later was de scheiding tot het ronde dak gedicht.  In ruil voor een zak oud papier kregen we de beschikking over een persoonlijk stuk gereedschap; een zogeheten centerpunt (gereedschap om een klein puntje in metaal te slaan). Veel kostbare tijd van de praktijkles ging verloren, wanneer we weer eens samen werden geroepen om te luisteren naar de leraar die ons vertelde dat we zo'n slechte leerlingen waren. Zo'n toespraak hield meteen op als de directeur op bezoek kwam.

We maakten wel excursies. Op 4 mei 1953 - op uitnodiging van het leger - een bezoek aan de Kromhout Kazerne in Utrecht, in hetzelfde jaar een excursie aan de Scheepswerf Wilton Fijenoord in Rotterdam. Na  twee jaar onderwijs, op 31 juli 1953, was de diploma-uitreiking. Persoonlijk uitgereikt door pastoor De Louw.

Daarna, na het werk bij constructiebedrijf Munsters in Erp (per fiets), was het snel omkleden en eten voor het bezoek van de avondnijverheidschool. Tijdens de wintermaanden, vier avonden in de week van zeven tot half tien. Soms zonder verwarming in het leslokaal van de Petrusschool. 

In het eerste cursusjaar hadden we een excursie naar het Blindeninstituut St. Henricus in Grave. Voor de terugtocht (per fiets natuurlijk) is daar ook de foto hierboven genomen: op vrijdagnamiddag 27 juli 1952. Bij de hoofdingang van het instituut zien we links op de foto, meneer Van Heugten (leraar vak metaal) en rechts, directeur Olivier.

Het BHIC is benieuwd; sta je ook op de foto? Welke herinneringen bewaar jij aan de LTS in Uden? Laat het ons weten!

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (27)

Rini de Groot. zei op 27 oktober 2011 om 18:56 uur

Mijn oom, Has de Groot van de Maasstraat,emigreerde(1952),omdat hij met zijn,als het eerste Loonbedrijf in Uden, hier geen toekomst zag voor zijn gezin.
Het hele gezin ging daarom op Engelse les bij de Kruisheren.
Het was dezelfde tijd dat ik op de LTS.in Uden zat,een van de Leervakken was Engels, gegeven door Leraar dhr. Peulen, een fijne leraar, waar ik veel goede herinneringen aan overgehouden heb.
Engelse les:
Als huiswerk was het vertalen van een oorlogs verhaal vanuit het Engels,een week later kregen we de uitslag te horen.
Het was zo grappig dat de leraar het huiswerk van een leerling voorlas:
,,De Germanen bombardeerde in 1940 Rotterdam”
Het was om te gieren in de klas, daarom is mij dit altijd bijgebleven !

Marilou Nillesen bhic zei op 28 oktober 2011 om 09:46 uur

Dat kan ik me voorstellen, Rini! Ook nu moet ik nog lachen om die wel erg letterlijke vertaling...

Rini de Groot zei op 8 november 2011 om 13:28 uur

In de zesde klas 1951, werd aan de leerlingen de vraag gesteld wat de verdere studie richting werd.
Ik gaf aan bij Meester Klösters, te kiezen voor de Ambachtschool en wel voor het Metaalvak.
Berichten bleven uit, tot dat mijn Vader polshoogte nam waaruit bleek dat ik niet aangemeld was!*
Dus gaf Vader mij op voor het vak Timmerman, kort erop , juist voor 1 Sept. kwam de melding een Bruine overall aan te schaffen.
Ik vertelde Vader niet in zijn voetsporen te volgen maar net als mijn broer Smid te worden,
maar geen paarden wilde beslaan, dit ivm. de stank die daar bij vrij kwam.
Doordat een andere gemelde leerling niet opdaagde kon ik zijn plaats in de klas innemen.
Achteraf is alles goed gekomen, wanneer er een karwei in metaal gevraagd
werd kon ik dat voor hem maken.
Er is nooit het ,,niet gemelde geval” besproken met het hoofd van de school,voor mij zijn het nachtmerries geweest!
*Had ik dan toch voor Veghel moeten kiezen ?
Dit voorval is nooit in de publiciteit geweest !

Rien de Groot zei op 8 november 2011 om 21:57 uur

Directeur dhr. Olivier verbood ons gekleed met een overall op school te komen, en gaf een voorbeeld in Amerika, waar de werkman met de auto naar het werk kwam, netjes gekleed en zich daarna in werkkleding stak en na het werk weer gewassen naar huis terug keerde.
Wij moesten er aan wennen, hier ging het werkvolk op de fiets of te voet naar het werk, met een broodtrommeltje en een drinkkruik op de pakkendrager geklemd onder de gummie stieken.
Dit zagen wij dagelijks, nadat de fabrieks sirene geloeid had van de DICO en de Huls, (Stroohulzenfebriek) het personeel ongewassen, en met de vuile werkkleding huiswaarts keerde.
Een maal presteerde een leerling van de klas in de zomermaand in overall op school te komen.
Na afloop van de les, sprak de leraar de leerling aan, dat de blauwe werkkleding uit moest, de jongen zei, dat hij daaronder alleen de onderkleding droeg.
Het was normaal dat de heer Olivier onder de les een grote sigaar opstak, nemend uit zijn vestjeszak, waar ook een zakdoekje uitstak, heel statig werd het puntje van de sigaar geknipt en stak hem dan ook heel plechtig aan blies de rook met kringetjes door het theorielokaal, met een fijne geur.

Voor de juiste tijd, nam hij ook weer heel deftig zijn zakhorloge en zei: ,,Jongens het is tijd”,na eerst, neem ik aan nog een gebed uitgesproken verlieten we het lokaal.
Heer Peulen rookte pijp de tabak van het merk Clan, toffee smaak.
Leraar van Heugten rookte sigaretten van het merk, King Cross en Miss Blanches.
Leraar Nijskens van de hout klas rookte meen ik ook sigaretten.

Annemarie van Geloven bhic zei op 9 november 2011 om 09:49 uur

Blijf vooral doorgaan met herinneringen ophalen, Rini. Je kunt als lezer de sigaar van heer Olivier ruiken!

Rini de Groot. zei op 9 november 2011 om 22:12 uur

Namen van de Leerlingen LTS. Uden
Op de Groepsfoto Grave 27 Juli 1952
--------------------
1 ste rij:/ ? / Martien Verbruggen Oventje Zeeland / ? Uden / Henraat Bitswijk / Henk den Brave Uden / vd Ven Zeeland / ? / Lamber van Dijk Nistelrodeseweg / Jopie v/d Akker Kapelstraat / Martien Verhallen Zeeland / Verhoeven Uden / ? Uden.
--------------------
2e rij: Jan Leijgraaf Bitswijk / ? Zeeland / Beatus Verbruggen Veld / Toon Berg Volkel /
Harrie van Moorsel Hengstheuvel / van Gerwen Odiliapeel / v. Dijk Volkel
-----------------
3e rij: Henri van Diepenbeek Ruitersweg / ? / ? / ? / v. Berlo Bitswijk / v. Lent Veld /
-----------------
Staande: Leraar: v. Heugten / ? Zeeland / Willems Helenastraat / Jan Spierings Hoeve
/ ? Zeeland / ? Zeeland / ? Zeeland/ Rini de Groot Veilingstraat
/ Directeur:Heer Olivier.
------------------
Ps. Zie het zakdoekje bij dhr. Olivier in zijn linker vestzak.
Er is ook een groepsfoto gemaakt na de Diploma uitreiking op 31 Juli 1953,
maar niet in mijn bezit.

Rini de Groot. zei op 10 november 2011 om 00:09 uur

De Theorie les werd verzorgd door leraar Peulen.
Ook de muziekles, het luisteren naar Klassieke muziek zoals, het Hallealujah van Händel, de Matthäis Passion van J.S. Bach , de Moldau van Smetena, Danse Macabere van Saint Saëns. Ik ben het blijven beluisteren, ook mijn echtgenote had die richting destijds.
Toen wij in 1972 met de studiereis ( onze vakantiereizen noemde wij zo) Praag bezochten, hebben toen samen heel bijzonder naar de Moldau gekeken.
Ook bezochten wij meerdere malen de Matthäus Passion.
Alleen een muziekles liep verkeerd af, les Aardrijkskunde handelde over Zuid Afrika en daar hoorde natuurlijk ook muziek bij, toen Hr. Peulen aan de leerlingen vroeg het vervolg van het lied Sari Marijs gaf, N.N. ik wil de naam niet noemen, de volgende tekst; Sar Marijs, daar kwam ene hond en die beet hem in z’n k….. de klas was te klein, eruit, eruit en melden bij de directeur, einde muziekles.
Theorieles: de gaswinning toentertijd in Friesland de bewoners een tankje in de sloot hadden liggen, voor de eigen gaswinning.
Al wat hr. Peulen vertelde is uit gekomen, behalve de twee volgende.
De toekomst vertelend, de enorme energie die in één stuk steenkool zit, waar een boot naar Indië kan varen, (dat moet nog gebeuren na 60 jaar!) en het laatste een Olifant draagt 9 jaar.

Rini de Groot. zei op 10 november 2011 om 06:42 uur

Voorafgaand aan het bezoek aan het leger, was er in de wintermaand, een promotie middag onder het lesuur door defensie. Na hun reclame filmpjes werd de middag besloten met een film van motorwedstrijden, maar niet van de TT. in Assen, maar op het eiland Mann in Engeland.
Na afloop was Lamber van Dijk zo opgehitst dat hij op het schoolplein met de fiets, door een enorme plas water reed, de plas was vergroot door het aflopend schoolplein waar het rioolputje verstopt was, en niemand voor ogen had, dat de deksel verwijderd was! ( Ik zie het nog gebeuren!! ) Het voorwiel raakt onklaar, Lamber staat stil midden in de waterplas ten aanschouwen van de leerlingen LTS, en de leerlingen van de lagere school,leedvermaak !
Na het bezoek aan de Kromhout Kazerne in Utrecht op 4 Mei 1953, werd ons gevraagd een verslag te maken over het afgelegde bezoek.
Het verlag van mij zal niet zo denderend zijn geweest, wel de vormgeving. In de 6e klas had ik dat idee overgenomen van een klasgenoot, zijn voornaam ben ik vergeten, maar het was de zoon van Burgemeester van Kemenade.
Het te schrijven verhaal had hij dat niet op een enkel vel geschreven, maar een dubbel vel uit het schoolschrift, (dit voorbeeld ben ik hem nog steeds dankbaar, nog steeds gebruik ik dat idee)
Toen de ingezonden verhalen besproken werden, door de Heer Olivier, moest iedereen, opnieuw het verhaal schrijven, op het idee dat ik ingeleverd had. (Mijn eigen prijzen!)
Toch werd de inzending niet bekroond, er waren die dag in Utrecht meerdere scholen aanwezig geweest, we hebben er nooit iets van gehoord. Maar ook niet toen ik precies 25 jaar na de opening van de LTS in Uden een kaart verstuurde waarop een Felicitatiewens.
De opendag op Zondag, nadat er 3 scholen op een dag ingewijd waren heb ik ook de LTS bezocht. en was jaloers op hoe de school er uitzag, vergeleken met wij als de pioniers in 1951.
Ik kan het mij nog niet voorstellen dat de school afgedaan is, het was de juiste Vakopleiding.

Annemarie van Geloven bhic zei op 10 november 2011 om 11:01 uur

Leraar Peulen moet toch een heel veelzijdig man zijn geweest. Hij gaf theorie, Engels en muziekles. Wat mooi om te lezen dat door hem uw belangstelling voor klassieke muziek is opgewekt.
Over het gouden idee van het dubbele vel, kunt u daar iets meer over vertellen?
Ik denk dat vele lezers met mij genieten van al uw verhalen en de anekdotes uit die tijd. We hangen aan uw lippen!

Annemarie van Geloven bhic zei op 10 november 2011 om 15:43 uur

Op mijn verzoek kreeg ik van Rini de Groot de volgende uitleg over het 'dubbele vel':
Het dubbel gevouwen vel uit een schrift bestaat uit 4 bladzijden.
De voorzijde is bladzijde 1, de buitenzijde, waarop je de titel geplaatst.
Sla het dicht gevouwen vel open, maak een kleine aantekening op de linkerbladzijde, 2. Het eigenlijke verhaal komt pas op de voor je liggende zijde, blad 3.
Op blad 4 de achterzijde gebruik je voor je naam , adres en tegenwoordig je E mailadres.
Dat idee werd ons op school aangedragen door de zoon van Kemenade, wij kregen op school, een vel papier gescheurd uit het schrift. Men kan het verder uitbreiden tot een boekje, voor mij is het een Peulenschil geworden,
(het woord Peulen is al zoveel genoemd.)
Thuis hadden we helemaal geen papier, Vader schreef in het Werkhuis op een plank.

Rini de Groot. zei op 15 november 2011 om 06:53 uur

Met moeite deed dhr. Olivier tijdens de les een oproep naar Collectanten van een Zondagmorgen aan de uitgang van de St. Petruskerk.
Omdat er weinig animo was melde ik me, s,Zondagsmorgen paraat met een collectebus in mijn hand, schopt mej. Boonaerts met haar schoen tegen de bus en haakt met de veter vast aan de bus.Over de opbrengst of een bedankje werd later niet meer gesproken.
Heer Peulen spoorde ons aan wanneer we een vraag hadden, opdat moment kwam een voorval in beeld, de vermelding van de letters Dr. voor de naam bij dokter Koning in de Kerkstraat, je belt gewoon bij de woning aan en stelt de vraag.
Dit heb ik altijd aangehouden, vooral nu ik alleen ben, op het einde van de dag een verhaal kan schrijven, altijd papier en een pen in de buurt en s,avonds achter de pc. verder zoek.
Met militaire dienst in Breda, kwamen we in de buurt van de Koepelgevangenis, moest ik aan de mening denken van dhr. Olivier, hij ergerde zich over de oorlogsgevangen in Breda, die hadden met Kerstmis Blindevinken op het menu staan.
Ik wist niet wat Blindevinken waren, wij aten thuis alleen wat er aan ons varken zat.


Henk Buijks bhic zei op 15 november 2011 om 11:32 uur

Beste Rini,

Een stroom van herinneringen is bij jou losgekomen (waarvoor onze dank!), maar soms roepen die vraagtekens op. En omdat ik vraagtekens altijd wil oplossen, reageer ik!
-Had Mej.Boonaerts te maken met de organisatie van de collecte, en: waar was die collecte voor?
-Wisten jullie misschien niet waar de letters Dr voor stonden?
-En ik neem aan dat meneer Olivier vond dat de oorlogsgevangenen wel erg verwend werden met de kerst.

Rini de Groot zei op 17 november 2011 om 11:44 uur

Nee, mejuffrouw Boonaerts was een iemand die na de H. Mis het kerkgebouw verliet en de bestemming van de collecte, het heeft geen indruk op me gemaakt ik zou het zeker vermeld hebben.
Blindevinken, ik neem aan dat deze in Uden nog niet te koop waren.
Marijke Boonaarts: (niet de bovengenoemde) ,, wij hadden thuis een Slagerij, en waren in 1955 de eerste in Uden met een gekoelde vlees vitrine".

Rini de Groot. zei op 2 december 2011 om 21:46 uur

In 1948 onderweg lopend, naar Volkel, zagen we op de Volkelseweg de borden staan:
,,Hier komt het eerst Industriepark van Uden.”
Geen gedachte dat ik daar tezijnertijd in een fabriekshal de vakopleiding zou volgen en enkele jaren later mijn werk bij Philips.
Na een plechtige H. Mis in de Petruskerk werd op donderdag 20 April 1950 het Industriepark geopend.
Op de zaterdag 23 April, werd dit massaal, met een groot feest op de Markt gevierd.
Tegelijkertijd werd ook de nieuwe Brandweerauto in gebruik genomen.
Een van de activiteiten die middag was, het nu op een symbolische wijze openen van het nieuwe Industriepark, dit was nu voor rekening van de Brandweer.
Op een hoge houten paal voor het gemeentehuis, was op bovenkant, een miniatuur fabriekshal geplaatst .
In het gebouw zat een katrol, waarover een touw gespannen was, boven aan het touw hing een zinken emmer, aan de andere zijde beneden was een fabrieksarbeider bevestigd.
Nu was het de taak voor de brandweer om de emmer vol water te spuiten.
De denkwijze was, dat wanneer de emmer gevuld was naar beneden zou komen, en de werkman zou de hoogte ingaan op weg gaan naar de fabriek.
Maar het vullen van de emmer duurde zolang dat de werkman, niet alleen door en door nat werd maar ook zwaarder.
Op het moment dat de emmer gevuld was, bestond er een verkeerd overgewicht, en heeft men daarna op een onfatsoenlelijke wijze alle ledematen van de arbeider geamputeerd.
Ondanks de blunder,is het Industriepark wel een succes geworden.

Rini de Groot. zei op 5 juli 2012 om 21:57 uur

Na 59 jaar heb ik Antoon van Dijk,
uit Volkel telefonisch, gesproken
hij was een medeleerling van de
LTS.in Uden.
Ofschoon hij van die tijd weinig
kon herinneren ga ik hem binnenkort opzoeken om eens wat na te praten.
Op de foto zit Antoon in de 2e rij geheel rechts.

Annemarie van Geloven bhic zei op 6 juli 2012 om 13:16 uur

Dat is een goed iniatief Rini. We lezen het te zijner tijd wel!

Rini de Groot. zei op 17 juli 2012 om 18:50 uur

Vandaag ontmoette ik een andere leerling, die de tekst nog helder herinnerde over Sari Marijs en verbeterde de tekst: deze zakte eerst door het ijs voordat hij door de hond gebeten werd. En vertelde mij nog verschillende anekdotes.
Jan had een flinke haarbos en die raakte tijdens het boren met de Kolomboormachine een bosje kwijt gegrepen door de boorspil, maar zijn Alpinopetje mocht tijdens de praktijkles niet gedragen worden.
In de hoek van het lokaal stond de kapstok waaraan de jas van de Tekenleraar, maar ook de prullenbak de plaats waar het tekenpotlood met een mesje aangescherpt werd.
Een klasgenoot scherpte het potlood en ontdeed ook de knopen van de jas en vielen in de onderstaande prullenbak.
Na de volgende tekenles was het ”zitten blijven” voor de gehele klas, niemand wist wie de schuldige was, uit eindelijk maakte de dader zich bekend en schaterde de leraar om het voorval!
Het word na 60 jaar tijd voor een Reünie

Rini de Groot. zei op 24 juli 2012 om 22:24 uur

Op de LTS. in Uden vond men het smeden uit de tijd nu na 60 jaar ga ik het leren in HOME (Historisch Openlucht Museum Eindhoven) waar ik tevens vrijwilliger ben.
Zelfs kinderen maakt men vertrouwd met het smeden, met het bedienen van de Blaasbalg en een stukje ijzer in het vuur gloeiend maken.

Bets van de Ven. zei op 25 juli 2012 om 14:58 uur

Rien.
Leuke geschreven verhalen,mijn complimenten!
Op de foto van de L.T.S.zag ik Joop meteen zitten.

Rini de Groot zei op 17 september 2012 om 14:40 uur

Zaterdag 15 sept. bezocht ik de Stoomhoutzagerij van Nahuis in Groenlo.
Ruim vóór de stoomfluit van 10 uur had ik het fabrieksterrein al verkend.
Diverse Houtzagerijen op Windkracht had ik al bezocht, maar deze op Stoomkracht was wel wat anders.
Bij mijn vakopleiding op de nieuwe LTS in Uden in 1951 werd daar geen aandacht meer aan besteed, stoom was uit de tijd.
Vandaag zou ik de gemiste leerstof inhalen en heb dan ook de gehele dag rond de Stoomketel en – machine
“gehangen” en zowel theoretische als praktische enorm veel kennis opgedaan .
Kennis van oude rotten, Stokers als van Machinisten, Lof voor deze Vrijwilligers.
Ondanks een irriterend Welkom was het toch een geslaagde dag geworden en dacht,ik ben,75, maar nooit te oud om te leren.
Na de laatste stoomfluit van 16.00 en een ervaring rijker ging ik voldaan op zoek naar mijn B & B adres in Groenlo.

Cecilia zei op 10 november 2012 om 22:24 uur


Best Rien
Ik had ook zo juist de verhaaltje van jouw eerste schooldag op LTS in Uden gelezen. Ik vind de stijl waarmee jij schrijf leuk om te lezen. Ongedwongen met veel detail. Men kan zelfs een beeld vorm van de moment waarin de verhaal afspelen.
Ik moes ook dadelijk naar de klasfoto kijken om vast te stellen of ik jou zou herken. Helaas niet. Ik dacht misschien een van de blonde jongens in de middelste rij. Maar jij was dus de lange jongen met donkere haar naast de directeur.
Ik had nooit geweten dat “My Sarie Marais” zo bekende lied waren. Overal waar ik reizen word ik begroet met “My Sarie Marais” als een muzikant vragen van welke land ik komen.
Maar dan de Zuid Afrikaanse versie van Sarie Marais en niet de versie van de Udense schoolleerlingen. :-)
Ik antwoord in mijn beste Afrikaans Nederlands. Als jij iets wat ik schrijven niet begrijpen, hoor ik dit graag.

Cecilia zei op 10 november 2012 om 23:01 uur

Nog een tip voor mijn fotoalbums op Fotki. Vaak krijgen ik de commentaar dat daar veels te veel foto’s staan. Dan zeggen ik altijd begin bij de bekende plaatsen. Ik plaats de link naar mijn foto’s van Uden en Best. Zekerlijk alles bekende plaatsen voor jou.
Foto’s van Uden:
http://public.fotki.com/LadySmiles/netherlands/north-brabant/uden/

Foto’s van Best:
http://public.fotki.com/LadySmiles/netherlands/north-brabant/best/

Nog een fijn weekend gewenst.
Groetjes,


Rini de Groot. zei op 10 november 2012 om 23:23 uur

Cecilia,
bedankt voor de gegeven reactie, ik heb het Zuid Afrikaans altijd een mooie taal gevonden.
Waar was je toen….. herinner ik nog het moment dat bekend werd dat Nelson Mandela de gevangenis mocht verlaten.
Het Zuid Afrikaans vind ik zoals men hier zegt: In Orskot kunne ze skon skuin skrijve.
Vertaald: In Oirschot kunnen ze mooi schuin schrijven.

Annemarie van Geloven bhic zei op 1 december 2012 om 12:54 uur

@Cecilia, ook namens BHIC nog hartelijk dank voor de links naar uw foto's.

Rini de Groot. zei op 7 december 2012 om 14:44 uur

Ook werd door dhr. Peulen ons geleerd dat wij op het moment dat de directeur het lokaal betrad wij uit onze zithouding op moeten staan.
Hetzelfde dat in de jaren ,50 in de katholieken kerk was geleerd wanneer de Priester vanuit de sacristie de kerk betrad, hier vanuit de knielhouding.

Rini de Groot zei op 17 januari 2013 om 04:01 uur

Op karwei bij een Waterleidingmaatschappij in Noord-Holland, vraagt dhr. Minkels uit Veghel, waarvoor we het werk uitvoerde aan ons: Of we de eenheid voor druk kende nl,: Meter Waterkolom, geen van tweeën wisten een antwoord te geven.
Wij hadden dat ook niet behandeld want lesmateriaal was er op de LTS in Uden mondjesmaat, dikwijls bestond dat uit een gestencilde uitvoering. Waarop hij zei: “Vrijen dat kunnen jullie wel”.

Rini de Groot. zei op 24 januari 2014 om 23:14 uur

Verneem zojuist dat, vader van Leontien van Moorsel overleden is.
Harrie was een van mijn klasgenoten, op de foto 2e rij het 5e gezicht.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op: