i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Oeffelt
Tags:

Het veer bij Oeffelt

vertelde op 16 maart 2018 om 11:53 uur

Het ziet er zo idyllisch uit: een veerpont die kalm heen en weer vaart van oever naar oever. Zo'n pontje heeft iets rustgevends. Geen haast, tijd voor een praatje of om even stil te genieten op het water. Wie kan ons nog iets vertellen over de veerpont over de Maas tussen Oeffelt en Gennep? Of over het Veerhuis? We hopen op reacties.

Veerpont Oeffelt - Gennep (foto: BHIC, OEF0291)Veerpont Oeffelt - Gennep (foto: OEF0291)

Heen en weer

Halverwege de jaren ’50 bracht het veer bij Oeffelt voor het laatst zijn passagiers naar de overkant. De nieuwe verkeersbrug maakte de veerpont overbodig. Nu het voorjaar voor de deur staat en we er weer op uit gaan trekken voor fiets- en wandeltochtjes langs de Maas zullen er vast nog mensen zijn die met enig gevoel van weemoed terugdenken aan het pontje.

Het Veerhuis, op deze foto aan de overkant te zien, herinnert nog aan die tijd. We zijn benieuwd: ging jij wel eens met deze veerpont? Heb je er nog verhalen over? Was je toen misschien kind aan huis in het Veerhuis? Of kwam je er juist in de jaren daarna geregeld, voor een drankje in de zon met uitzicht over het water en die omgeving vol geschiedenis? We hopen op reacties. Deel je herinneringen met ons in het vak 'Reageer op dit verhaal' hieronder.

Kijk naar Toen

Deze foto-oproep verscheen in de rubriek 'Kijk naar Toen' in het Boxmeers Weekblad, waarin we op zoek zijn naar de persoonlijke verhalen achter een foto.

Ga naar Kijk naar Toen

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (8)

Albert
Albert zei op 18 maart 2018 om 00:54 uur

Als herinnering aan het pontje kan ik vertellen,dat ik in 1941 daar als 11 jarige de boot letterlijk gemist heb. Op weg naar Ottersum voor familiebezoek zag mijn vader op grote afstand, dat het pontje aan de Oeffeltse kant lag. Mijn moeder had een zusje van mij op de fiets en mijn vader een broertje en een zus. Daarom vroeg hij mij om harder te gaan fietsen en de pontbaas te vragen even te wachten. Ik fietste snel de sterk dalende toegangsweg af, maar de veerman zag mij niet en had door het motorgeronk mijn roepen niet gehoord. Omdat ik enigszins te laat ging remmen kwam ik bij het afstappen met natte voeten tot stilstand.

Annemarie van Geloven
Annemarie van Geloven bhic zei op 19 maart 2018 om 10:05 uur

We zien het gebeuren helemaal voor ons, Albert. Je zult het binnen jullie gezin wel vaak hebben moeten horen..

Meneer Van Bergen (telefonisch) zei op 27 maart 2018 om 09:05 uur

Meneer Van Bergen belde ons met een zeer triest persoonlijk verhaal over deze plek. Net na de oorlog werd het nieuwe veerhuis hier gebouwd. Een van de bouwvakkers die meehielp met de bouw kwam uit Enschede en zat doordeweeks bij het gezin van meneer in de kost. In een vakantie had hij ook zijn zoontje meegenomen. Net als meneer toen was hij 8 jaar. Zijn moeder ging 's middags brood en thee brengen naar de bouw. De jongetjes mochten mee, maar bleven aan deze kant van de pont; moeder ging naar de overkant. De jongens liepen de Maas in om pootje te baden, maar gingen te ver. Veerman Theunissen zag het vanaf de overkant gebeuren en schoot te hulp. Meneer is toen uit de Maas gered, maar zijn vriendje, het jongetje van 8 jaar uit Enschede, werd pas enkele uren later gevonden. Hij was verdronken.

Albert
Albert zei op 27 maart 2018 om 10:43 uur

De naam "Theunissen" als veerman komt ook terug in mijn herinnering. Ik had die naam ook willen vermelden in mijn verhaal van 18 maart, maar omdat ik niet 100% zeker was, heb ik dat toen niet gedaan. Hij was inderdaad ook de "zondaar", die mij toen een nat pak bezorgde, mijn "Communiepak" van een week oud. Nu ik zijn heldendaad in dit verhaal over dit triest gebeuren heb gelezen, ben ik graag bereid de man meer als een held te herinneren.

Eugenie Mogendorff-ter Kuile zei op 23 november 2018 om 11:42 uur

we troffen in ons familiearchief een foto aan met een aantal passagiers en een auto begin 1900 , waarvan wij vermoeden dat dit over het veer bij oeffelt ging.

Albert
Albert zei op 23 november 2018 om 12:23 uur

Ik ben vorige week weer naar het Veerhuis gefietst, dat nog als restaurant aanwezig en weinig veranderd is met dat op de foto. De toegangsweg naar de Maas is nu een zandpad. Ik heb toch foto's gemaakt, omdat over de gebeurtenis staat vermeld in mijn levensverhaal voor mijn kinderen, kleinkinderen en achterkleinkind. Misschien de foto van Eugenie ook op het Forum plaatsen?

Lisette Kuijper
Lisette Kuijper bhic zei op 28 november 2018 om 10:40 uur

Bedankt voor jullie reacties, Eugenie en Albert! Het lijkt me inderdaad een heel goed idee om de foto van Eugenie bij dit verhaal te plaatsen, als jij dat goed vindt natuurlijk, Eugenie. Je kunt een scan van deze foto mailen naar info@bhic.nl. We zijn erg benieuwd of het hier inderdaad ook om het veer bij Oeffelt gaat! Leuk ook om te weten dat er in al die jaren maar weinig is veranderd, Albert. Mooi dat je de foto's gebruikt bij het schrijven van jouw levensverhaal!

Eugenie zei op 30 november 2018 om 23:14 uur

ik zal de foto uploaden

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 24 augustus 2009 om 12:11 uur

Oeffelt in vogelvlucht

vertelde op 1 maart 2013 om 21:46 uur

Het Veerhuis in Oeffelt