i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Oudenbosch
Tags:

en maakt ook deel uit van:

Atlas: Bekende Brabanders op hun plek

Gerard Arninkhof gaat terug naar de broeders van Saint Louis in Oudenbosch

vertelde op 20 februari 2018 om 15:56 uur

“Oudenbosch. Dat bescheiden dorp in West-Brabant dat mensen alleen maar kennen van de mini-uitvoering van de St.-Pieter die daar staat. Ook in die verkleinde uitvoering nog steeds een erg grote kerk voor dat dorp”, antwoordt Gerard Arninkhof als de oud-NOS journaal-presentator wordt gevraagd naar zijn meest bijzondere plek van vroeger.

foto: Gerard Arninkhof

foto: Gerard Arninkhof

Arninkhof heeft meerdere redenen om voor die plaats te kiezen. “Ik dacht aan Oudenbosch omdat ik daar van mijn 15e tot mijn 20ste op school zat. Bij de broeders van Saint Louis, op de kweekschool. Ik volgde daar de toenmalige opleiding tot onderwijzer. Dat was voor mij een bijzondere tijd.”

Dat heeft verschillende oorzaken, licht hij toe. “Het heeft om te beginnen met mijn leeftijd in die jaren te maken. Je wordt volwassen, gaat zelfstandig nadenken en probeert waarheid en waarachtigheid te onderscheiden van onzin en flauwekul. En dan heb je veel te doen in een tijd dat het Rijke Roomsche leven nog volop aanwezig was. Het was een school met een zeer officieel RK-stempel: de Bisschoppelijke Kweekschool St. Jean Baptiste de la Salle. Een vreemde naam waar we toen niks van begrepen, met broeders in lange wapperende gewaden. Die overigens wel oprecht hun best deden ons te vormen tot voorbeeldige leerkrachten. We kregen goed onderwijs.”

“Maar mijn verzet tegen de autoriteiten leidde ook tot veel discussie en onenigheid. Daar kwam nog bij dat ik toen ook mijn eerste schreden zette op het pad van de journalistiek: ik kwam in de redactie van de schoolkrant ‘Hoogspanning’. Werd later hoofdredacteur. We maakten nogal eens een stekelige krant, waarvoor we op het matje moesten komen. Eén keer werd de krant zelfs door de schooldirectie in beslag genomen voordat ie verspreid kon worden. Vergeet niet: het was ook de tijd van Provo en Mei ’68.”

Seks, religie en autoriteiten

Een spannende tijd, blikt Arninkhof terug. “Ook omdat we als een soort samenzweerders in cafeetjes bij elkaar kwamen. Nippend aan onze glaasjes cola beraamden we plannen voor weer een nieuw provocerend nummer van de schoolkrant. Met als vaste shockerende thema's sex, religie en de autoriteiten. Niet alleen de verhalen waren bedoeld om de lezer in het harnas te jagen, ook de cartoons. De Maagd Maria bijvoorbeeld met een duivel onder haar rokken. Nu glimlach je er om maar toen werd het allemaal heel heftig gevonden. En er werden natuurlijk plannen gemaakt om onze onderwijzersopleiding drastisch te democratiseren. Meer invloed voor de student! Desnoods via het bezetten van de school of het gijzelen van de directeur. Gelukkig bleef het bij plannen maken.”

instituut Saint Louis in OudenboschDe presentator van het journaal haalde daar wel z’n diploma. “Zo praktisch was ik wel. Met zo’n diploma kon je je brood verdienen. Maar ik ging er steeds meer tegenop zien om in het onderwijs aan de slag te gaan. Tijdens de praktijklessen – ‘hospiteren’ –  kwam ik ook veel in lerarenkamers. De sfeer die ik daar doorgaans aantrof vond ik niet erg inspirerend dus tegen het eind van de opleiding solliciteerde ik bij enkele regionale kranten. Waarbij ik als mijn kwaliteiten aanvoerde dat ik een puntig stuk wist te schrijven en een prima pot koffie kon zetten. Volgens mij waren dat toen de voornaamste eisen die aan een journalist gesteld moesten worden. Ik heb een paar weken voor de klas gestaan tot De Stem, toen nog een zelfstandige krant in Breda, liet weten dat ik als leerling-journalist in dienst kon komen. Ik was opgetogen. Een droom ging in vervulling.” Oudenbosch verdwijnt daarmee even uit zijn leven, maar niet voor lang.

(Wil je weten hoe Gerard Arninkhof Oudenbosch weer tegenkomt, nota bene tijdens vakanties in Italië? Lees dan hier verder)

Lees meer verhalen van Bekende Brabanders

Lees meer over:

Meer Bekende Brabanders:

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (4)

Gerda Godrie-van Gils zei op 5 juli 2019 om 21:31 uur

Leuk verhaal van Gerard Arninkhof. Ik werkte in dezelfde periode op de Vossenberg, voorheen de Bisschoppelijke Kweekschool. Als hoofd van de huishoudelijke dienst. Ik was een meisje van 20 tussen vierhonderd studenten en leraren. Geen aandacht tekort, een heerlijke tijd waar ik nog met veel genoegen aan terugdenk. Ik was vreselijk jaloers op die studenten; zij mochten studeren, ik niet. Maar zij hebben mij wel geïnspireerd om op latere leeftijd nog te gaan studeren. Van avond-mavo tot universiteit en zonder het te weten hebben die studenten indirect aan dit traject bijgedragen.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 8 juli 2019 om 08:41 uur

Jee Gerda, wat bijzonder! Wat mooi om te lezen dat je op deze manier je doel hebt weten te bereiken, mede geïnspireerd door de studenten om je heen (voor wie het allemaal mogelijk veel meer vanzelfsprekend was). Heel bewonderingswaardig.

Is de sfeer die Gerard Arninkhof beschrijft ook herkenbaar voor jouw tijd?

Gerda Godrie zei op 8 juli 2019 om 09:52 uur

Ja, die sfeer herken ik wel. Ik was in die periode pas verloofd en tijdens het poetswerk droeg ik mijn ring aan mijn kettinkje om mijn hals. Ik werd daarop aangesproken door de conciërge, hij vond dat provocerend van mij en ik zou de broeders wel eens kunnen 'verleiden'. Er kwam ook ieder jaar een zekere Pater Eucherius voor een persoonlijk gesprek met de studenten. Tijdens een sportdag waar ik assisteerde maakt deze pater een foto van Gerard Arninkhof en mij. Hij gaf die pas aan mij toen ik getrouwd was, wellicht vond hij het toen 'veilig'. Naast het huishoudelijke werk verkocht ik ook munten voor de koffieautomaat aan de studenten en Ik kan me ook nog herinneren dat de cabaretgroep een liedje op mij heeft gemaakt. Toine Moerbeek schreef de tekst:
refrein
Eerst hadden we niets om over te praten
toen kwam jij met je trippel-trappel-pas,
Jij die meteen voor ons alles was.
juffrouw van de automaten

Met keurig witte boorden
en hele lieve woorden,
met grote omzichtigheid, hebben wij jouw toen verleid.
Je gaf ons gratis munten
van die klinkklare munten, als eieren zo groot
schoon de directeur het jouw verbood
refrein
als jij het wilt , o lieve juffrouw van de automaten
zullen we he peukjes knoeien voortaan laten
zullen we niet meer schaken' zodat je ongestoord de tafels schoon kunt maken, maar geef ons dan, o pittig sterretje uit de keuken, daarvoor wel een munt
refrein
Als jij het wilt. o lieve juffrouw van de automaten, zullen we alle beverkolommen schoonmaken
Zullen we geen choco meer plassen en onze klavers elders jassen, als je ons da plezier niet gunt,
maar geef ons o blonde blom van de keuken daarvoor wel een munt!

Zo bracht dit liedje mijn 'zonde' aan het licht. Een half jaar geleden ontmoette ik een van hen die ik na vijftig jaar absoluut niet meer herkende, hij mij wel. Om mijn geheugen op te frissen begon hij het refrein van dit liedje te zingen.......en toen viel het het kwartje meteen.....
Toen ik trouwde zongen de studenten in de kerk en de muziekleraar bespeelde het orgel. Ik heb alleen maar mooie herinneringen aan die tijd.

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 8 juli 2019 om 12:04 uur

Dat kan ik me voorstellen! Wat een geweldig lied ook (en alleen het idee al; een liedje dat speciaal voor jou wordt gemaakt, wat leuk!) Mooi om deze herinneringen hier te lezen, Gerda, maar er resteert nog één vraag... Heb je de foto met Gerard Arninkhof nog?

(en zo ja, zou je die met ons willen delen, zodat we die hierbij mogen plaatsen? Als je het stuurt naar info@bhic.nl tav Marilou, dan zet ik deze hier graag bij!)

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 8 januari 2017 om 08:50 uur

Theo Verbruggen verslaat Den Bosch met z'n microfoon

vertelde op 20 februari 2018 om 15:45 uur

Een retourtje Oudenbosch – Rome in de 19de eeuw