i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Asten
Tags:

Geneviève Bordier zocht haar leven lang naar vader Maurice

vertelde op 2 november 2017 om 09:12 uur

Geneviève Bordier (1943) was trots op haar vader. Want Maurice Bordier, landbouwkundig ingenieur in Noord-Afrika, had tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn leven gegeven voor de vrijheid van anderen. Hij vocht als vrijwillig luchtmachtsoldaat tegen de Nazi's, die Europa onder de voet hadden gelopen. Zij was nog maar een peuter toen hij crashte, ergens in Nederland.

De bemanning van de NA260; 2e van links: Maurice Bordier

Als kind vond Geneviève het verschrikkelijk dat ze haar vader moest missen. Zij had hem zo graag gekend. Maar vader was een formulier geworden, een stukje papier met daarop een kruisje en een datum. Later, toen Geneviève volwassen was, kreeg zij behoefte om meer over hem aan de weet te komen. Wat voor een man was Maurice Bordier geweest? Hoe was hij precies aan zijn einde gekomen? Hoe had hij zijn laatste uren beleefd?

Maurice Bordier lag begraven op de Franse militaire erebegraafplaats in het Zeeuwsche Kapelle, dat was bekend. Maurice BordierMaar dat was niet de plek waar hij was gesneuveld. Geneviève moest op zoek naar meer. Sommige gegevens waren met deskundige hulp relatief gemakkelijk te achterhalen. In het leger wordt immers alles geregistreerd. Naam, functie, militaire eenheid, standplaats, in welk vliegtuig hij gezeten had en nog veel meer. Zijn vliegtuig, de Halifax III NA260 (call sign L8-G) van het squadron Tunisie, gelegerd op een Engelse vliegbasis bij York, was op 7 februari 1945 na een raid op Goch in Nederland gecrasht op 'het landgoed De Veluwe', zo stond genoteerd. Met het tijdstip erbij: 22.20 uur.

In de Peel

De locatie gaf misverstanden. De Gelderse Veluwe was zo gevonden, maar dáár was de NA260 nooit gevallen. Jarenlang zocht Geneviève vergeefs naar aanknopingspunten. Zij kon niet weten dat er nog een kleine Veluwe lag in de Peel, in het Brabantse Asten-Heusden. Dat ontdekte ze pas ná de millenniumwisseling, toen zij in Engeland een verslag vond van een interview met een overlevende van een andere gecrashte bommenwerper, de Halifax III NA197 (call sign L8-H). Dat vliegtuig was op 7 februari 1945 om 22.22 uur eveneens op 'landgoed de Veluwe' naar beneden gestort. In dat verslag stonden eindelijk plaatsnamen: Asten en Eindhoven. En nog belangrijker: die overlevende vertelde in het interview dat hij vlak voor zijn eigen crash het toestel van háár vader had zien verongelukken. Nu wist Geneviève het zeker: zij moest in Brabant zijn.

In Asten kon niemand haar echter van dienst zijn; de archieven waren verhuisd naar Eindhoven. Maar nu liet Geneviève Bordier niet meer los; zij zocht contact met het regionale archief in Eindhoven. Archivaris Hans van de Laarschot - toevallig Astenaar - kon haar aanvankelijk niet helpen. Hij had nog nooit van de NA260 gehoord. Wel van dat andere toestel, de NA197, daarvan was het lot bekend. Dat toestel was op de grond ontploft, daar hoorde een dramatisch verhaal bij dat uitvoerig was gedocumenteerd. Maar de NA260? En de naam Bordier? Niets!
Totdat hij ten lange leste een document vond, dat bewees dat haar vader tijdelijk begraven had gelegen op de militaire begraafplaats Woensel en vandaar was overgebracht naar Kapelle. Ook op dat document stond dat hij in Asten-Heusden was gesneuveld. Intussen was het 2012 en was Genevièves vader al meer dan 67 jaar dood! 

Via het internet ging zij nu ook op zoek naar mogelijke getuigen op locatie. Daarbij kwam zij in contact met oud-Heusdenaar Gerard Jeuken. Diens vader woonde in 1945 niet ver van de rampplek in de nog onontgonnen Peel en had vaak verteld over de krater van de NA197 en het kruis dat erbij had gestaan ter nagedachtenis aan twee nooit geborgen slachtoffers. En had hij ook niet verteld over een tweede crash die nacht?
Maar nee, van de NA260 had in Asten niemand ooit geweten, hoe kon dat?

Grote krater

Om een lang verhaal kort te maken: het had die 7e februari 1945 nogal gespookt in het luchtruim boven de Peel. Een Duitse nachtjager had er twee bommenwerpers in brand geschoten, beiden met de bommenlast nog aan boord.
De eerste, de NA260 van Genevièves vader, ontplofte om 22.20 in de lucht. De tweede, de NA197, explodeerde nauwelijks twee minuten later op de grond en sloeg een grote krater achter boerderij Frans Maas. Er waren brokstukken teruggevonden tot op 600 à 700 meters afstand...

De slachtoffers werden door Engelse bewakingstroepen geborgen en afgevoerd. Niemand merkte op dat moment op, dat de brokstukken en slachtoffers niet van één, maar van twee identieke vliegtuigen afkomstig waren. Die nacht Geneviève Bordiermaakte het collectieve geheugen van twee vliegtuigcrashes één grote ramp. Alleen een toenmalig buurmeisje wist zich heel veel later te herinneren dat er die nacht negen doden vielen; meer dan er gewoonlijk in één bommenwerper zaten.

Maar niemand op locatie kreeg die nacht te horen dat naast Jean Marie Bagot, Paul le Mithouard en Bernard Pelliot van de NA197 óók Jean Aulen, Henri Berdeaux, Roger Bordelais, Maurice Bordier, Raymond Patry en Corentin Rognant van de NA260 gesneuveld waren. Die zes Franse crewleden zouden anoniem hun grote offer aan de vrijheid van Europa hebben gebracht, als niet het dochtertje van één van hen een leven lang had gezocht naar sporen van haar vader....

Ook al is het nu bijna 75 jaar geleden, in de Groote Peel wordt intussen door Gerard Jeuken en een groeiende groep geïnteresseerden naarstig gezocht naar resten van de NA260. Pas als die gevonden worden, is het mysterie van de dubbelcrash echt opgelost!

NB: Dit verhaal werd geschreven om mensen in de Peel te motiveren om ook persoonlijke oorlogsverhalen te vertellen in het kader van Crossroads Brabant, de herdenking van 75 jaar bevrijding in 2019. 

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (7)

Piet Snijders
Piet Snijders zei op 6 november 2017 om 23:42 uur

Geneviève Bordier heeft intussen ook kennis genomen van de publicatie over haar op deze site. Ze is bijzonder dankbaar dat er na bijna 75 jaar eindelijk aandacht is voor het offer dat haar vader en diens companen in 1945 hebben gebracht voor de vrijheid van Europa. In Frankrijk heeft alleen de enige overlevende van de crash van de NA260, de latere generaal Gustave Stanislas, erkenning gekregen, terwijl diens gesneuvelde crewleden daar systematisch vergeten zijn. Met name voor de nabestaanden van de vroegere Franse kolonisten is dat een hard gelag geweest, omdat zij na 1962 in eigen land ook nog eens vaak als tweederangs burgers zijn behandeld. Geen oog voor de gebrachte offers in eigen land en tot voor kort evenmin in ons land. Logisch dat deze nabestaanden heel verbitterd zijn geweest. Maar Geneviève Bordier heeft dat van zich afgeschud. Zij hoopt nog eens samen met andere nabestaanden naar Nederland te kunnen komen om de crashplaats van de NA260 te kunnen bezoeken. Hoe kunnen we haar helpen?

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 7 november 2017 om 16:13 uur

Bedankt voor je verhaal en je reactie, Piet. Hopelijk kan het voornemen om de crashplaats te bezoeken ook daadwerkelijk doorgang vinden.

Suggesties om dit meer handen en voeten te geven, zijn uiteraard welkom.

Martien van Bussel zei op 9 november 2017 om 16:32 uur

Hallo Piet een goed verhaal, en we hebben het er samen al overgehad, die plaats waar de brokstukken van de Halifax NA260 kan wel eens heel groot zijn, door het in de lucht exploderende toestel, vol benzine en alle bommen nog aan boord van de afgebroken missie naar Goch, je hebt een door mij getekent kaartje van de situatie, nu nog even de zaak met een metaal detector onderzoeken, en op wat succes hopen. meer mogelijkheden zie ik op dit moment ook niet meer

M.v.Dooren zei op 21 november 2017 om 12:24 uur

Mogelijk kan de Heer Wildekamp u helpen.
Hij weet veel van gevallen vliegtuigen rond Gemert en in de peel.
rwildekamp@online.nl

Martien van Bussel zei op 22 november 2017 om 13:30 uur

Hallo M van Dooren, bedankt voor de tip.
ik heb inmiddels contact opgenomem met Dhr Wildekamp, nu op dit moment geen reactie.

Piet Snijders zei op 22 november 2017 om 16:29 uur

Beste M.v. Dooren en Martien: in het verleden ís er al contact geweest met Ruud Wildekamp en zijn mannen. Dat heeft al goed geholpen bij het interpreteren van de bekende gegevens!

Martien van Bussel zei op 22 november 2017 om 21:26 uur

Piet, Ik heb hem gisteren enkele vragen gesteld, je weet maar nooit wat het oplevert. natuurlijk ging dat over de NA260.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 21 februari 2012 om 16:36 uur

Kijken naar een neergestort vliegtuig

vertelde op 27 april 2012 om 12:04 uur

Neergestorte vliegtuigen in Oerle 1940-1945