i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: Uden
Tags:

Weg met die rommel?!

vertelde op 5 maart 2017 om 17:51 uur

Op 23 december 1931 blijkt dat Provinciale Staten niet instemmen met een ingediende verordening tegen landschap-ontsierende reclames op het Brabantse platteland.

Foto: BHIC. De Udense Maashorst in de jaren ’30.Natuurbeleving en groene gastvrijheid voor de Maashorst-recreant? Of liever snackfood en benzine voor de automobilist? Foodcourt Uden gaat door. Aan de stadsentree komt een opvallende reclamezuil van 40 meter hoog. Daarmee is de ‘poort van de Maashorst’ door de politiek aan de commercie overgeleverd.

Ontsierende reclame

Het getouwtrek tussen groen en commercie is niet nieuw. Op 23 december 1931 berichten provinciale media over dezelfde problematiek. Er is een voorstel verordening ingediend “tot wering van inbreuk op natuurschoon door ontsierende reclame”. Een groot voorstander is de redacteur van Heemschut Brabant. Deze erfgoedinstantie eist actie. Het maken van reclame op alle daarvoor maar in enigszins in aanmerking komende gebouwen en terreinen in Brabant neemt toe. Vooral het autoverkeer langs de hoofdwegen bevordert de reclame.

“Onze mooie provincie Brabant met zijn bossen, zijn heiden, zijn vennen en kerktorens in ’t verschiet, moet behoed worden voor verdere voortgang van ’t monster der ontsierende reclame. Weg met die rommel!” Een verordening is nodig. Hoe eerder, hoe beter. Heemschut wordt gesteund door de ANWB-Toeristenbond. Die heeft al sinds jaar en dag de strijd aangebonden tegen ontsierende en hinderlijke reclame. In het belang van het natuurschoon en van de verkeersveiligheid. Het plaatsen van al die borden is “schoonheidsschennis”. Bovendien bezitten zeven provincies bezitten al een verordening om ontsierende reclame tegen te gaan. Behalve Brabant en de drie noordelijke provincies.

Het kwaad woekert voort

Gedeputeerde Staten van Brabant krijgt door het voorstel de mogelijkheid om op advies van gemeenten al dan niet in te stemmen met het plaatsen van reclame buiten de bebouwde kom van dorpen en steden. Niet zo moeilijk, zou je denken. Maar de verordening tegen landschap-ontsierende reclame haalt het niet. 13 stemmen voor, 43 tegen. Provinciale Statenleden snappen het nut niet van de verordening. Zo problematisch is het in hun ogen allemaal niet. Daarmee leveren ze het landschap uit aan de commercie. Heemschut is teleurgesteld. Het zal vastberaden haar strijd tegen oprukkende reclameborden voortzetten. Want: “Hoe verder ’t kwaad voortwoekert, hoe moeilijker te keren.” Een angst die nu ook al is geuit. Zijn na Uden ook de foodcourts van Veghel en Heesch voor een reclamemast aan de beurt?

Dit verhaal verscheen eerder in Brabants Dagblad

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 10 november 2009 om 09:27 uur

Uden door de ogen van natuurwandelaar René

vertelde op 17 september 2010 om 15:57 uur

De laatste commerciële kooiker