skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman Bhic
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman Bhic

De H. Dionysiuskerk in Tilburg (Heike)

Het is verwarrend, maar in Tilburg zijn twee kerken aan de heilige Dionysius gewijd. Vandaar dat deze bekend staat als de Heikese kerk.

Foto: BHIC / Frans van de Pol, 2014
Foto: BHIC / Frans van de Pol, 2014

De Heikese kerk was de parochiekerk van Tilburg. De middeleeuwse gotische kerk moest in 1648 worden afgestaan aan de protestanten. De parochianen maakten daarna gebruik van een schuurkerk. De protestantse gemeenteschap was echter heel klein en kon het gebouw niet onderhouden. Lange tijd heeft men een gedeelte dan ook gebruikt als raadhuis, totdat koning Lodewijk Napoleon daar in 1809 een einde aanmaakte.

Het duurde nog tot 1823, maar toen kwam het gebouw weer in katholieke handen. Het was echter in slechte staat en ook te klein voor de gemeenschap. Tussen 1826 en 1829 werd het gotische kerkgebouw daarom vervangen door de huidige waterstaatskerk. In 1843 werd die ingewijd door Joannes Zwijsen. De oude toren werd gehandhaafd, maar dat is nu niet meer te zien. In 1895 werd er namelijk met nieuwe steen een muur omheen gemetseld. De kerk kreeg tegelijkertijd een nieuwe voorgevel in neogotische stijl.

Behalve de Heikese is ook de Goirkese kerk gewijd aan de H. Dionysius.

Tot zover het verhaal van de kerk. Wat kun jij ons nog vertellen over de pastoors en kapelaans van vroeger? Over pastoor H. van Dun bijvoorbeeld, die in 1937 de parochie onder zijn hoede kreeg en daar ook halverwege de jaren vijftig nog de H. Mis verzorgde. Of anders misschien wel over de kapelaans A.L. van Vlokhoven en H. Ariaans? En de parochianen zullen zich uit de jaren zestig vast nog wel pastoor F.L. van Oort herinneren, die in 1957 in de Heikese kerk aan de slag ging.


Pastoor H.B.J.M. van Dun (foto: collectie Katholiek Documentatie Centrum)



Pastoor F.L. van Oort (foto: collectie Katholiek Documentatie Centrum)

Reacties (14)

S. Donders zei op 17 februari 2020 om 22:04
Van pastoor van Oort is te melden dat hij absoluut geen muzikale aanleg had . Een gezongen mis met hem was tenenkrommend .
Maar men mag niet vergeten dat de latere pastoor W. Bekkers bisschop werd van bisdom den Bosch . Het was een vooruitstrevende priester .
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 18 februari 2020 om 09:58
Dank u wel voor dit bericht, S. Donders. Zo te lezen bent u zelf ook getuige geweest van de missen van pastoor Van Oort? Geldt dat ook voor de missen van pastoor Bekkers? En maakten die ook toen al indruk?
S. Donders zei op 18 februari 2020 om 22:25
Van alle genoemde priesters heb ik de missen meegemaakt . Wij zaten aan de jongenskant elke weekdag in de mis , per klas met een frater als oppasser . Mijn zussen aan de meisjeskant . Zondags met de familie in de gehuurde familiebank . Later werden er plaatsbewijzen verkocht .
De preken van pastoor Bekkers waren menselijker en als bisschop kwam hij ook op de televisie met vooruitstrevende ideeën .
Norah zei op 19 februari 2020 om 00:03
Gehuurde bank, en plaatsbewijzen?
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 23 februari 2020 om 17:33
Klopt Norah, Tot in de jaren vijftig van de 20e eeuw bestond er in veel kerken een systeem van pachtplaatsen. Tegen een bepaald bedrag kon men een plaats in de kerkbank pachten, waarbij de naam van de pachter bij de zitplaats kwam te staan.

En in enkele archieven zijn ook van dergelijke plaatsbewijzen bewaard gebleven: https://www.archieven.nl/nl/zoeken?mivast=0&mizig=210&miadt=102&miaet=1&micode=0839&minr=837117&miview=inv2&milang=nl

Of bedoel je iets anders met je opmerking?
Norah zei op 23 februari 2020 om 19:54
Marilou, ik kende dit totaal niet, dank je wel. En als ik heel eerlijk ben, vind ik dit diep treurig.
S. Donders zei op 23 februari 2020 om 22:56
In het Heike stonden er geen namen bij mijn weten . Niet alle banken waren verpacht en men ging over op kaartjes . Het duurst waren de banken achterin het middenpad onder het " balkon " bij het orgel .
Het goedkoopst de stoeltjes in de zijbeuken met rieten zitting , pijnlijk voor je knietjes . Een stuiver .
Er bleven ook mensen achterin staan .
Niemand vond dit treurig .
Norah zei op 24 februari 2020 om 01:36
Beste mijnheer Donders,

Dat bedoelde ik juist; inherent aan die jaren, rangen en standen, en dat in een christelijke omgeving, onaanvaardbaar.
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 24 februari 2020 om 10:07
Ik begrijp wat je bedoelt, Norah. En aan de reactie van S. Donders te lezen verbaasde niemand zich erover. Maar met de ogen van nu kijken we daar heel anders tegen aan.
S. Donders zei op 24 februari 2020 om 10:54
Tot op zekere hoogte klopt dat , maar ze zijn er nog steeds en het zal niet helemaal verdwijnen . Gelukkig is er verschil tussen mensen en zijn we geen eenheidsworst , maar verschil in karakter aanleg en bekwaamheid .
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 24 februari 2020 om 11:42
Wat treffend gezegd, S. Donders, daar kan ik me alleen maar bij aansluiten.
Bedankt voor uw bericht!
Norah zei op 24 februari 2020 om 16:45
Ik kan me hier ook in vinden.
Peter van Hest zei op 3 oktober 2020 om 11:38
Ik werd in 1952 op de kleuterschool uitgekozen om voor een jubileum van pastoor van Dun als paus door de kerk gedragen te worden. Ik was denk ik 5 jaar oud. De zusters hadden voor mij een prachtig pauselijk gewaad gemaakt en had de ring aan van Mgr. Mutsaerts, die destijds nog gewoon in de kluis lag op de Pastorie. De kerk zat bomvol en ik moest steeds vanuit mijn draagstoel het veld zegenen. Kreeg daarna nog verwijten van men dat ik hun niet gezegd had...
Er zijn in de kerk geen foto's gemaakt, maar later wel in de tuin van de zusters bij de Lourdesgrot waar ik weer in mijn pauselijke outfit opsta......
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 5 oktober 2020 om 09:10
Hallo Peter, wat moet dat een bijzondere ervaring voor je zijn geweest! En dat voor een vijfjarige! We willen graag de foto van jou met je outfit erbij plaatsen. Als je de foto mailt naar info@bhic.nl ovv Dionysiuskerk Tilburg, dan plaats ik deze erbij.

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

Doe mee en vertel jouw verhaal!