skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Hilde Jansma
Hilde Jansma Bhic
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Hilde Jansma
Hilde Jansma Bhic

De Missiezusters van O.L. Vrouw van Afrika MZOLA

“Ik heb vrouwen apostelen nodig om de Afrikaanse vrouw te ontmoeten in haar dagelijks bestaan”, luidde de noodkreet van kardinaal Charles Lavigerie (1825-1892). Hij was aartsbisschop van Algiers en verrichtte sinds 1868 met zijn Witte Paters missiewerk onder de Arabieren in Noord-Afrika.

Lavigerie was één van de eersten die het belang van zusters onderkende, omdat zij contact konden maken met vrouwen en gezinnen in bijvoorbeeld islamitische gebieden. Op 9 september 1869 kwam een eerste groep, bestaande uit acht jonge, Bretonse vrouwen, aan in Algiers. Nog datzelfde jaar stichtte Lavigerie de congregatie van de Witte Zusters, ook bekend als Witte Zusters van Kardinaal Lavigerie of Zusters Missionarissen van Afrika.

Net als bij de mannencongregatie werd ook bij de vrouwen groot belang gehecht aan de gerichtheid op Afrika; daarbij kwam bij de zusters speciaal aandacht voor vrouwen en hun positie in de samenleving. Net als de Witte Paters ging het bij de Witte Zusters natuurlijk ook om de opbouw van de kerk, internationaliteit en het uiten van naastenliefde.

Moeder Marie Salomé (Marie-Renée Roudaut), de eerste algemene overste, verruimde het werkterrein van de zustercongregatie tot heel Afrika. De zusters werkten meestal in de missiegebieden van de Witte Paters, maar hielden hun werkterreinen wel strikt gescheiden, om geen aanleiding te geven bij de bevolking tot opmerkingen over het celibaat. Zij zorgden onder meer voor de opvang van en onderwijs aan vrouwen en meisjes, waarbij het opleiden van autochtone religieuzen een prioriteit was. De eisen die aan het religieuze leven van de zusters gesteld werden, waren aangepast aan het actieve missieleven.

De congregatie kwam in 1887 naar Nederland, toen er in Wijck bij Maastricht een huis geopend werd om vrouwen op te leiden tot religieuze. In 1895 werd het Nederlandse moederhuis te Esch gebouwd. Op dit moment zijn zusters van twintig nationaliteiten lid van de congregatie. Het werkgebied strekt zich uit over veertien landen in Afrika. Er is nog één Nederlandse zuster actief in Tanzania, maar die komt waarschijnlijk in 2019 terug naar Nederland.

In Noord-Brabant hadden de Witte Zusters kloosters in:
- Boxtel (Huize Lavigerie);
- Esch (klooster Sancta Monica);
- 's-Hertogenbosch (klooster van de Witte Zusters);
- Sterksel (Rusthuis van de Witte Zusters);
- Vorstenbosch (in klooster van de Zusters van Ronse) en
- Vught (Huize Steenwijk, Alix le Clerq en Huize Sofia aan de Taalstraat, waar de zusters van 1893-1895 hun postulaat hadden).

Bejaarde zusters woonden en wonen tegenwoordig in verschillende kloosterbejaardenoorden in Brabant, zoals tussen 1980 en 1994 in Biezenmortel bij de Zusters van Etten in Beukenhorst, in Boxtel (Molenwiek), Etten-Leur (Kloosterverzorgingshuis San Francesco), Eindhoven (Terhaghe) en Nuland (Kloosterverzorgingshuis), zoals Marina van Dalen hieronder al heeft aangegeven.

In de rest van Nederland leven inmiddels geen Witte Zusters meer. .

Foto’s
Marie-Renée Roudaut, Moeder Marie-Salomé (1847-1930). Bron: Wikipedia.
Kardinaal  Charles Lavigerie (1825-1892). Bron: Website Missionarissen van Afrika.
Esch, groep Witte Zusters, 1952. Fotograaf: Fotopersbureau Het Zuiden. Bron: BHIC, fotonr. FOTOES.0328.
Esch, inkleding en professie van zusters bij de Witte Zusters, 1955. Fotograaf: Fotopersbureau Het Zuiden. Bron: BHIC, fotonr. FOTOES.0352.

Bronnen
Jan Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant. Alphen a/d Maas, 2010.
Website Missonarissen van Afrika.
Repertorium van Nederlandse zendings- en missie-archieven 1800-1960, lemma Missiezusters van Onze Lieve Vrouw van Afrika.
Website van de Witte Zusters.

Reacties (1)

marina van dalen zei op 29 november 2018 om 12:10
Graag voeg ik enige wijzigingen toe aan dit verhaal. Het lijstje met kloosters klopt nl niet. Er heeft nooit een Klooster St anna bestaan in Boxtel. De Missiezusters van Onze Lieve Vrouw van AFrika (MZOLA afgekort) oftewel de Witte Zusters in de volksmond, hebben van 1930-1966 in Villa Phaf (Huize Lavigerie) en Villa Crols, beiden in de Rechterstraat, gewoond en gewerkt (Provincialaat en Rusthuis). Daarna in de Prins Bernardstraat van 1969-2012, waar het Regiokantoor was gevestigd. Momenteel is het Bestuur en het Economaat gevestigd in Kantoor Molenwiek, Achterberghstraat 20 te Boxtel. De zusters wonen in het Wereldhuis (van Zorggroep Elde) of in het appt complex Molenhof, beiden in Boxtel.
OOk is San Francesco niet van ons, maar van de Zrs Franciscanessen van Etten Leur en valt het nu onder Zorggroep Avoord. Wel hebben er lang Witte Zrs in deze communiteit gewoond, nu echter nog maar 1.
Het huis in Nuland, St. Jozefoord, is ook niet van ons, maar van de Zrs. Dochters van de Choorstraat geweest, inmiddels in handen van de Stichting Jozefoord. Er wonen nog 3 Witte Zrs daar op de verpleegafdeling.
In Klooster Terhaghe, dat van de Zrs van Liefde van Gent is, in Eindhoven op Park Glorieux wonen nog 9 Witte Zrs in een communiteit.
Inmiddels zijn alle huizen van de zrs verkocht en wonen de hoogbejaarde zrs samen met andere religieuzen en leken in zorgcentra of aanleunwoningen. Er zijn nog 40 MZOLA in NL, waarvan 1 nog werkt als missionaris in Tanzania. Gemiddelde leeftijd is 87,5 jaar.
In 2019 bestaat de Congregatie 150 jaar (1869-2019) en dit wordt internationaal gevierd samen met de M.AFr. (Missionarissen van AFrika, oftewel de Witte Paters).

Overige communiteiten (niet perse huizen!) in Brabant die hebben bestaan, kunt u vinden achterin het boekje 'Dragers van Hoop, een leven lang missie'. Uitgegeven in 2017 ttv onze expositie De Witte Karavaan, 150 jaar Witte Paters en Witte Zusters in Afrika, die 2 jaar heeft gestaan in het Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven in St. Agatha. Prijs 10 euro, te bestellen via info@wittezusters.nl

Vers van de pers is ons wandelboekje Witte Zusters-route, dat als nr 16 is verschenen in de serie van De Paadjesmakers uit 's-Hertogenbosch. Deze wandelroute loopt van NS Boxtel via Esch naar NS Vught, langs allerlei plekken waar de WZ, de WP en tevens andere missiecongregaties zoals de Scheutisten. Assumptionisten en de Fraters van Tilburg en Zrs JMJ, aanwezig zijn (geweest). Lengte: 17,5 km/15 km. Prijs 2 euro. Ook te bestellen via info@wittezusters.nl

Voor meer info over onze congregatie kunt u terecht op www.wittezusters.nl of op de internationale website: www.msolafrica.org

met vr groet, Marina van Dalen


Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:
Doe mee en vertel jouw verhaal!