skip naar content skip naar hoofdnavigatie spring naar service navigatie
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman Bhic
Menu
sluit
Hulp nodig?

Chat is online op maandag t/m vrijdag van 10.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.

Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag stellen via e-mail of WhatsApp: 06-12887717 (alleen berichtjes)

Meer informatie over de chat-service? Klik hier

Online op dit moment

Stel je vraag

Mariët Bruggeman
Mariët Bruggeman Bhic

Pensionaat Onze Lieve Vrouw van Lourdes in Engelen

Vroeger lag het meisjesonderwijs in Engelen voor een belangrijk deel in handen van de Zusters van Jezus, Maria, Jozef. Zij hadden daar een klooster met drie scholen: een bewaarschool (voor kleuters), een lagere meisjesschool, die ook voor de dorpskinderen toegankelijk was, en een ulo.


Bron: BHIC, collectie Abdij van Berne, nr. 1695-008613

De leerlingen van de ulo verbleven op het pensionaat van de Zusters van J.M.J. aan de Graaf van Solmsweg, vlak naast de Lambertuskerk. In 1918 ging het om zo'n honderd kostschoolmeisjes en deze zogeheten "pensionnaires" waren vaak afkomstig uit de meer welgestelde families. De pensionnaires brachten een flink deel van hun jeugd door in een gesloten wereld. Tot op hoge leeftijd kwam je bijvoorbeeld maar heel weinig in aanraking met het andere geslacht en ook het contact met het thuisfront werd, omwille van een goede discipline en godsvrucht, tot een minimum beperkt.

Kapel van het internaat (foto: collectie Katholiek Documentatie Centrum 1A7396)
De kapel. Bron: Katholiek Documentatie Centrum

Wat je in vroeger tijden leerde bij de zusters in Engelen blijkt uit hun wervingsfolders. Ouders konden hun dochters bij hen terecht voor lessen "gewijde geschiedenis", lezen en schrijven, theoretisch en praktisch rekenen, boekhouden, Nederlands en Frans, de grondbeginselen der letterkunde, briefstijl, aardrijkskunde en "vrouwelijke handwerken". Voor wie dat nog niet genoeg was, bestond de mogelijkheid om Hoogduits en Engels te volgen.

In 1953 ging het pensionaat dicht. Het kloostercomplex kreeg een nieuwe bestemming als appartementencomplex.

Zusters en leerlingen van internaat O.L. Vrouw van Lourdes, en vier paters van de Orde van Norbertijnen, waaronder pastoor Hiëronymus Breugelmans (foto: BHIC, collectie Abdij van Berne 1695-008611
Zusters en internen van O.L. Vrouw van Lourdes. Ook staan op de foto vier paters van de Orde van Norbertijnen, waaronder pastoor Hiëronymus Breugelmans. Bron: BHIC, collectie Abdij van Berne, nr. 1695-008611

Meer over Pensionaat O.L. Vrouw van Lourdes

 

Naar de Internatenkaart

 

Deel verhalen en foto's

Heb jij nog bij de zusters op kostschool gezeten? Reageer dan hieronder en vul deze pagina aan! Foto's zijn ook van harte welkom en kunnen worden verzonden naar info@bhic.nl. Wij voegen ze dan hier toe.

Miep Verboom stuurde deze foto's:


1. Schooljaar 1947-1948



2. Leerlingen en een priester, schooljaar 1949-1950

Reacties (6)

L. Kreft zei op 7 mei 2019 om 20:29
Begin 1940 in Engelen op kostschool gekomen,en daar het begin van de oorlog meegemaakt. In 1942 werd het Moederhuis van JMJ in Den Bosch, door de Duitsers gevorderd,en kwam het noviciaat in het kleine pensionaat. Wij moesten weg en ik ging toen naar Lithoyen. Dat was eigenlijk en internaat voor schipperskinderen,maar ook van JMJ.
Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 8 mei 2019 om 14:50
Bedankt voor uw reactie, L. Kreft. Dat klinkt als een behoorlijk onrustige, onzekere periode. Heeft u dat destijds ook zo ervaren?
L.Kreft zei op 9 mei 2019 om 12:43
Nee,dat heb ik wel als spannend ervaren,maar was te jong(nog geen 6 jaar)om de ernst ervan in te zien. De eerste dagen lagen de kleinste in de speekkamer op de grond te slapen,en wij maakte van onze zakdoek een muis en gooide die stiekum naar elkaar!!!!!! "Soeur"mocht dat natuurlijk niet merken. Ik was de enige die zo jong was en nog niet naar school ging.


Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 13 mei 2019 om 09:05
Ah, ik begrijp het, L. Kreft. Misschien maar een geluk ook, dat die ernst niet helemaal doordrong. Toch bijzonder om te realiseren wat u destijds allemaal hebt meegemaakt, vindt u niet?
Yvonne Ligthart-Lacroix zei op 8 april 2021 om 13:10
Denk nog dikwijls aan die tijd, veel heimwee gehad! Een van de slechtste periodes in mijn leven. Als ik nu vertel aan mijn kleinkinderen hoe de dagen vergingen , is dat voor hun in deze tijd niet te begrijpen.Alleen zondag’s wat snoep, wat je zelf van thuis mee moest brengen. Retraites 3 dagen lang niet praten. Zondags drie keer naar de kerk 8 uur 11 uur, en om drie uur naar het lof!
Aten veel sla ( eigen kweek) denk ik, zat op de rand van mijn bord een groene rups, maar moest van de non die bij de tafel stond de sla toch opeten. Er was een lieve zuster, zuster Thérès, en daar hield ik me altijd aan vast.
En wat denk je van drie keer per jaar naar huis!! Kerstmis, Pasen.........en de grote vakantie.
Er stond daarna 1 keer vast, mijn kinderen NOOIT naar kostschool.
Amen.
Thijs de Leeuw
Thijs de Leeuw bhic zei op 11 april 2021 om 14:45
Bedankt Yvonne voor deze bijdrage. Een behoorlijk spartaans regime, dat is wel duidelijk. Was die lieve zuster, Théres, een van de leraressen? En in welke jaren verbleef je er eigenlijk, in de jaren vijftig misschien? Drie keer per jaar naar huis is wel streng zeg. Bij veel internaten zie je dat dit aantal later in de twintigste eeuw iets toeneemt - maar dan nog...

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

Doe mee en vertel jouw verhaal!