i

Dit verhaal gaat over:

Locatie: 's-Hertogenbosch
Tags:

Zijn laatste rit als trekschuit

vertelde op 21 oktober 2019 om 09:17 uur

Het was in 1931 dat schipper De Jong zijn schip midden tussen de andere schepen aanlegde en voor de laatste keer sluis 0 in 's-Hertogenbosch passeerde met zijn trekschuit, op weg naar Veghel. Het schip was enkele jaren daarvoor al licht gemoderniseerd, zodat de schippersvrouw uit de wind en regen stond als zij het roer bediende.

Dat was een hele vooruitgang, zo’n verdraaibaar windscherm op het achterdek. De Jong had een mooi gezin met vier kinderen. Twee daarvan sliepen bij vader en moeder in de kajuit, die toch al heel krap was, en de twee oudsten sliepen in het achteronder, aan weerzijden van de roerdomp.

Maar toen de twee oudste kinderen na de vakantie naar school zouden gaan op het internaat, kwam er plek vrij in het achteronder en had men besloten om hier een  ééncilinder Kromhout Motor te laten plaatsen met een omkeerbare schroef. Je moest met de tijd mee, maar eigenlijk had De Jong ook geen keus, nu de oudste en sterkste jongens aan de wal gingen leren.

Ruim drie weken was het schip uit de vaart en lag het op de werf om de motor te kunnen plaatsen. Alles liep voorspoedig en op het einde van de week ging het schip weer te water, nadat het onder de waterlijn van een mooi dekkend laagje teer was voorzien.

Het schip weer te water laten was spannend, maar het was vooral ook een feest om de eerste klappen van de motor te mogen horen in het bijzijn van al zijn kinderen die hiervoor speciaal vrij hadden gekregen dit weekend. Iedereen was trots en zeker omdat je zo mooi de omwentelingen van de schroefas mee kon tellen op het geluid van de motor. Dat klonk als TABAK.. TABAK.. TABAK.. TABAK!

Dit verhaal heb ik gehoord van de oudste zoon toen ik tijdens mijn vakantie op een bankje zat op de kade in Vlissingen. Waarna hij beloofde deze foto op sturen.

Foto: Schepen in de kolk van Sluis O, gezien vanaf de Hinthamerbrug, februari 1931. Fotograaf: Fotopersbureau Het Zuiden. Collectie Erfgoed ‘s-Hertogenbosch, fotonr. 0030509.

Deel dit verhaal op:
  • Pinterest
  • Tumblr
  • Toevoegen als favoriet
  • Afdrukken

Reacties (1)

Marilou Nillesen
Marilou Nillesen bhic zei op 22 oktober 2019 om 09:54 uur

Prachtig verhaal, Gerard! Het feit dat dat de kinderen vrij kregen om bij de tewaterlating te zijn, geeft precies aan hoe groots zoiets moet zijn geweest. Wat mooi dat je het verhaal van de oudste zoon zo levendig hebt verwoord, veel dank daarvoor!

Reageer op dit verhaal

Heb je al een account? Log in met je gegevens.

Heb je nog geen account? Plaats zonder inloggen, of Registreer een account

Help spam voorkomen en los de volgende som op:

Lees ook deze verhalen

vertelde op 21 januari 2009 om 10:39 uur

J.C. Goorden, turfschipper, modelbouwer, scharensliep

vertelde op 26 januari 2016 om 12:56 uur

Met respect voor het scheepje

vertelde op 5 maart 2017 om 17:05 uur

Opvarenden gered van wisse dood